住处学处的注释
1. Āvasathasikkhāpadavaṇṇanā
《食物品》第一则中,“无病者”是指有能力走半由旬路的人。“一”是指一天。“住处食”是指:想要修福的人在厅堂等处普遍施设的饭食,施设时不指定对象——既不指定“给这些人”或“给这么多人”的某个外道,也不指定“就这么多”的食物。“应受用”是指:由一个家族或多个家族共同施设,或施设于一处,或施设于多处,或施设于不固定的地方,如“今天在这里,明天在那里”;这样的食物,应只在一处受用一天。如果超过这个限度,那么从第二天起,无论在该处或别处,接受属于他们的食物,都犯恶作;每吞咽一口,犯巴吉帝亚。
Bhojanavaggassa paṭhame agilānenāti addhayojanampi gantuṃ samatthena. Ekoti ekadivasiko. Āvasathapiṇḍoti ‘‘imesaṃ vā ettakānaṃ vā’’ti ekaṃ pāsaṇḍaṃ vā, ‘‘ettakamevā’’ti evaṃ bhattaṃ vā anodissa sālādīsu yattha katthaci puññakāmehi paññattaṃ bhojanaṃ. Bhuñjitabboti ekakulena vā nānākulehi vā ekato hutvā ekasmiṃ vā ṭhāne, nānāṭhānesu vā ‘‘ajja ekasmiṃ, sve ekasmi’’nti evaṃ aniyataṭṭhāne vā paññatto ekasmiṃ ṭhāne ekadivasameva bhuñjitabbo. Tato ce uttarīti dutiyadivasato paṭṭhāya tasmiṃ vā ṭhāne aññasmiṃ vā ṭhāne tesaṃ santakassa paṭiggahaṇe dukkaṭaṃ, ajjhohāre ajjhohāre pācittiyaṃ.
在舍卫城,针对六群比丘,因他们住下来后受用住处食这件事而制定。“无病者”这一条是补充规定,属于共通制定,不是别人教他做的,有三句巴吉帝亚。对无病的人,如果生起无病的想法或有疑惑,犯恶作。对有病的人,如果生起有病的想法;以及只受用一次的人;或者去程中在途中一日、到达目的地一日、回程中在途中一日、回到原地一日;或者心想“我要走了”而受用后出发,因为某种障碍折返,知道安全了再上路时又受用一日;或者施主邀请后布施食物;或者只是专门为比丘们施设的,不是随量施设的;或者除了五种正食之外受用其他食物——这些情况,以及疯癫者等,都无犯。住处食、无病、住下后受用,是这里的三项要素。起源等与羊毛学处相同。
Sāvatthiyaṃ chabbaggiye bhikkhū ārabbha anuvasitvā āvasathapiṇḍabhuñjanavatthusmiṃ paññattaṃ, ‘‘agilānenā’’ti ayamettha anupaññatti, sādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ, gilānassa agilānasaññino vematikassa vā dukkaṭaṃ. Gilānassa gilānasaññino, yo ca sakiṃ bhuñjati, gacchanto vā antarāmagge ekadivasaṃ , gataṭṭhāne ekadivasaṃ, paccāgantopi antarāmagge ekadivasaṃ, āgataṭṭhāne ekadivasaṃ, gamissāmī’ti ca bhuñjitvā nikkhanto kenaci upaddavena nivattitvā khemabhāvaṃ ñatvā gacchanto puna ekadivasaṃ bhuñjati, yassa vā sāmikā nimantetvā denti, yo vā bhikkhūnaṃyeva uddissa paññattaṃ, na yāvadatthaṃ paññattaṃ, ṭhapetvā vā pañca bhojanāni aññaṃ bhuñjati, tassa ca, ummattakādīnañca anāpatti. Āvasathapiṇḍatā, agilānatā, anuvasitvā paribhojananti imānettha tīṇi aṅgāni. Samuṭṭhānādīni eḷakalomasikkhāpadasadisānīti.
2. 众食学处注释
2. Gaṇabhojanasikkhāpadavaṇṇanā
第二,众食:指群体的食物。这里“群体”指四位或更多比丘,对他们邀请或由他们请求而得到的米饭等五种食物中的任何一种。对此的判断如下:如果有人走近四位比丘,用任何同义词或别的说法,提到五种食物的名称,以“我用米饭邀请,请接受我的米饭”这样的方式邀请,如果他们这样在同一处或不同处被邀请,在同一处或不同处前往,在同一处接受,之后在同一处或不同处吃,就成为众食。这里以接受本身为判定标准。如果提到米饭等名称,在同一处或不同处请求后,前往并在同一处接受,这样也是众食。这两种情况,在接受时犯恶作,每咽下一口犯巴吉帝亚。在生病等时候,当脚掌破裂乃至无法去乞食时,这是生病时。已作迦絺那衣者五个月,其余人为迦提月,这是施衣时。当有人正在做衣,做任何与衣有关该做的事时,这是作衣时。当有人想去半由旬,或正在去,或已经去了,这是行路时。登船时也是同样的道理。当行境村中四位比丘乞食后不得足够维持时,这是大众时。当任何出家者以食物邀请时,这是沙门食时。在这些时候吃是允许的。
Dutiye gaṇabhojaneti gaṇassa bhojane. Idha ca gaṇoti cattāro vā tatuttari vā bhikkhū , tesaṃ nimantanato vā viññattito vā laddhe odanādīnaṃ pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarabhojaneti attho. Tatthāyaṃ vinicchayo – sace hi koci cattāro bhikkhū upasaṅkamitvā yena kenaci vevacanena vā bhāsantarena vā pañcannaṃ bhojanānaṃ nāmaṃ gahetvā ‘‘odanena nimantemi, odanaṃ me gaṇhathā’’tiādinā nayena nimanteti, te ce evaṃ ekato vā nānāto vā nimantitā ekato vā nānāto vā gantvā ekato gaṇhanti, pacchā ekato vā nānāto vā bhuñjanti, gaṇabhojanaṃ hoti. Paṭiggahaṇameva hettha pamāṇaṃ. Sace odanādīnaṃ nāmaṃ gahetvā ekato vā nānāto vā viññāpetvā ca gantvā ca ekato gaṇhanti, evampi gaṇabhojanameva. Tassa duvidhassāpi evaṃ paṭiggahaṇe dukkaṭaṃ, ajjhohāre ajjhohāre pācittiyaṃ. Gilānasamayādīsu yadā pādānampi phalitattā na sakkā piṇḍāya carituṃ, ayaṃ gilānasamayo. Atthatakathinānaṃ pañca māsā, itaresaṃ kattikamāsoti ayaṃ cīvaradānasamayo. Yadā yo cīvare kariyamāne kiñcideva cīvare kattabbaṃ kammaṃ karoti, ayaṃ cīvarakārasamayo. Yadā addhayojanampi gantukāmo vā hoti gacchati vā gato vā, ayaṃ addhānagamanasamayo. Nāvābhiruhanasamayepi eseva nayo. Yadā gocaragāme cattāro bhikkhū piṇḍāya caritvā na yāpenti, ayaṃ mahāsamayo. Yadā yokoci pabbajito bhattena nimanteti, ayaṃ samaṇabhattasamayo, etesu samayesu bhuñjituṃ vaṭṭati.
在王舍城,因为提婆达多而劝请吃饭,于是制定了这条学处。“除了适当的时候”在这里是七次追加制定,属于共通制定,不是命令性的,归入三句巴吉帝亚。在非群体用餐的情况下,如果以为是群体用餐,或者心里有疑惑,就犯恶作。但如果认为不是群体用餐,以及两三个人一起拿取,或者很多人各自乞食后聚在一起吃,在常食等场合,除了五种食物以外,其他一切都无犯;至于疯子等,也无犯。群体用餐的性质、没有适当的时候、吞咽下去,这是这里的三项构成要素。起因等和羊毛学处相同。
Rājagahe devadattaṃ ārabbha viññāpetvā bhuñjanavatthusmiṃ paññattaṃ, ‘‘aññatra samayā’’ti ayamettha sattavidhā anupaññatti, sādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ, nagaṇabhojane gaṇabhojanasaññissa vematikassa vā dukkaṭaṃ. Nagaṇabhojanasaññissa pana, ye ca dve tayo ekato gaṇhanti, bahūnaṃ piṇḍāya caritvā ekato bhuñjantānaṃ, niccabhattikādīsu, pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha, ummattakādīnañca anāpatti. Gaṇabhojanatā, samayābhāvo, ajjhoharaṇanti imānettha tīṇi aṅgāni. Samuṭṭhānādīni eḷakalomasadisānevāti.
3. 辗转食学处的注释
3. Paramparabhojanasikkhāpadavaṇṇanā
第三,辗转食:按照众食处所说的方式,受了五种食物邀请之后,对最初邀请自己的人所给的食物,不按顺序或未作净,而受用后面其他人的食物。因此,如果有比丘在五位同法者当中,对其中一位当面说“我把我的饭份给你”或“我作净”,或者背着他对别人说“我给某某”或“我作净”,这样对最初的邀请未作净,后来又在被邀请的人家接受食物,哪怕只吞下一粒米,也犯巴吉帝亚。适时的情况和前面所说的一样。
Tatiye paramparabhojaneti gaṇabhojane vuttanayeneva pañcahi bhojanehi nimantitassa yena yena paṭhamaṃ nimantito, tassa tassa bhojanato uppaṭipāṭiyā vā avikappetvā vā parassa parassa bhojane. Tasmā yo bhikkhu pañcasu sahadhammikesu aññatarassa ‘‘mayhaṃ bhattapaccāsaṃ tuyhaṃ dammī’’ti vā ‘‘vikappemī’’ti vā evaṃ sammukhā vā ‘‘itthannāmassa dammī’’ti (pāci. 226) vā ‘‘vikappemī’’ti vā evaṃ parammukhāvā paṭhamanimantanaṃ avikappetvā pacchā nimantitakule laddhabhikkhato ekasitthampi ajjhoharati, pācittiyaṃ. Samayā vuttanayā eva.
在毗舍离,因众多比丘的缘故,针对“非受请而食”这件事而制定。“除了适当的时候”在这里是三种随制;但在《附随》里,把“指定”也算进去,说成“四种随制”(附随86)。这是不共制、非教令制、三句巴吉帝亚。在非辗转食的情况下,若作辗转食想,或心中疑惑,就犯恶作。若是非辗转食想,那么,在适当的时候,或经过指定之后,或把同一处相关的两三个邀请合在一起吃,或按邀请的次序吃,或被整个村子或整个团体邀请而在其中任意一处吃,或正在被邀请时说“我要去乞食”,对于这些人,在常施食等场合,除了五种正食以外,其他一切情况,以及疯癫者等,都不犯。辗转食性、非适当时候、吞咽,是这里的三支。它的等起等与第一条咖提那戒相同,只是这里兼有作与无作。
Vesāliyaṃ sambahule bhikkhū ārabbha aññatra nimantitabhojanavatthusmiṃ paññattaṃ, ‘‘aññatra samayā’’ti ayamettha tividhā anupaññatti, parivāre pana vikappanampi gahetvā ‘‘catasso anupaññattiyo’’ti (pari. 86) vuttaṃ, asādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ, naparamparabhojane paramparabhojanasaññino vematikassa vā dukkaṭaṃ. Naparamparabhojanasaññissa pana, yo ca samaye vā vikappetvā vā ekasaṃsaṭṭhāni vā dve tīṇi nimantanāni ekato vā katvā bhuñjati, nimantanappaṭipāṭiyā bhuñjati, sakalena gāmena vā pūgena vā nimantito tesu yatthakatthaci bhuñjati, nimantiyamāno vā ‘‘bhikkhaṃ gahessāmī’’ti vadati, tassa, niccabhattikādīsu, pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha, ummattakādīnañca anāpatti. Paramparabhojanatā, samayābhāvo, ajjhoharaṇanti imānettha tīṇi aṅgāni. Samuṭṭhānādīni paṭhamakathinasadisāneva, idaṃ pana kiriyākiriyanti.
迦纳母学处注释
4. Kāṇamātāsikkhāpadavaṇṇanā
第四戒中,“用饼”是指为了送礼而准备的任何嚼食,比如特别甘美的糖丸、粉片之类。“用炒粉”是指为了路上吃而准备的任何炒谷、芝麻、米粉之类。“满两三钵”是指没有超过钵口下缘线的两钵或三钵。“如果超过这个量”:如果拿第三个钵还堆出尖来,就按超过钵口下缘线以上的饼数来算,犯巴吉帝亚。“接受了满两三钵”:这里,如果一个人已经拿了两钵,看到外面的比丘,就应该说:“我在这里已经拿了两满钵,你拿一钵吧。”那个人看到别人,也应该说:“先来的人已经拿了两满钵,我拿了一钵,你别拿。”如果一个人先拿了一钵,辗转告知的方法也是这样。如果有人自己拿了三钵,看到别人后,应该说:“你别在这里接受。”不告诉而拿的,犯恶作;听了这话还拿的,也犯恶作。“应该从那里拿出来,和比丘们一起分”:从接受的地方,到最近的任何食堂、或精舍、或经常回去的地方,到那里放一满钵自己用,剩下的应该给比丘僧。但不能随意给朋友。如果有人只拿了一钵,拿了一钵的人不必违背其意愿给出任何东西,随他意愿而行。
Catutthe pūvehīti paheṇakatthāya paṭiyattehi atirasakamodakasakkhalikādīhi yehi kehici khajjakehi. Manthehīti pātheyyatthāya paṭiyattehi yehi kehici sattutilataṇḍulādīhi. Dvattipattapūrāti mukhavaṭṭiyā heṭṭhimalekhaṃ anatikkantā dve vā tayo vā pattapūrā. Tato ce uttarīti sacepi tatiyaṃ pattaṃ thūpīkataṃ gaṇhāti, mukhavaṭṭiyā heṭṭhimalekhato upariṭṭhitapūvagaṇanāya pācittiyaṃ. Dvattipattapūre paṭiggahetvāti ettha yena dve gahitā honti, tena bahi bhikkhuṃ disvā ‘‘ettha mayā dve pattapūrā gahitā, tvaṃ ekaṃ gaṇheyyāsī’’ti vattabbaṃ, tenāpi aññaṃ passitvā ‘‘paṭhamaṃ āgatena dve pattapūrā gahitā, mayā eko gahito, tvaṃ mā gaṇhī’’ti vattabbaṃ. Yena paṭhamaṃ eko gahito , tassāpi paramparārocane eseva nayo. Yena pana sayameva tayo gahitā, tena aññaṃ disvā ‘‘mā kho tvaṃ ettha paṭiggaṇhīti vattabbaṃ, avadantassa dukkaṭaṃ, taṃ sutvā gaṇhantassāpi dukkaṭameva. Tato nīharitvā bhikkhūhi saddhiṃ saṃvibhajitabbanti laddhaṭṭhānato sabbāsannaṃ āsanasālaṃ vā vihāraṃ vā yattha vā pana nibaddhaṃ paṭikkamati, tattha gantvā ekaṃ pattapūraṃ attano ṭhapetvā sesaṃ bhikkhusaṅghassa dātabbaṃ. Yathāmittaṃ pana dātuṃ na labbhati. Yena eko gahito, na tena kiñci akāmā dātabbaṃ, yathāruci kātabbaṃ.
在舍卫城,针对众多比丘而制定:没有弄清楚数量就接受,这是共同制定、没有命令、属于三句巴吉帝亚。在不足两三钵而钵已装满时,若作过量想或心存疑惑,犯恶作。若作不足想,而且不是为赠礼、不是为路粮而准备的,或是为那个目的准备后剩下的,或是行程已取消,或是由亲属或受请者给予,或是用自己的财物拿取,以及疯狂者等,都无犯。具备所说的特征——饼与炒粉、没有剩余、行程未取消、不是不知[施主]等、过量接受——这里是五个条件。它的等起等,与媒介戒相同。
Sāvatthiyaṃ sambahule bhikkhū ārabbha na mattaṃ jānitvā paṭiggahaṇavatthusmiṃ paññattaṃ, sādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ, ūnakadvattipattapūre atirekasaññissa vematikassa vā dukkaṭaṃ. Ūnakasaññissa pana, na paheṇakatthāya na pātheyyatthāya vā paṭiyattaṃ, tadatthāya paṭiyattasesakaṃ vā, gamane vā paṭippassaddhe, ñātakappavāritānaṃ vā dentānaṃ, attano dhanena gaṇhantassa, ummattakādīnañca anāpatti. Vuttalakkhaṇapūvamanthatā, asesakatā, appaṭippassaddhagamanatā, anaññātakāditā, atirekappaṭiggahaṇanti imānettha pañca aṅgāni, samuṭṭhānādīni sañcarittasadisānevāti.
5. 第一自恣学处的注释
5. Paṭhamapavāraṇāsikkhāpadavaṇṇanā
在第五项学处中,“已食者”就是已经吃过的人。只要他吞下了五种食物中的任何一种,哪怕只有芥子那么一点点,就可以这样称呼他。“已受请满足者”的意思是:按照律文所说的五个条件——“食可见,食物可见,站在手能够到的范围内递送过来,拒绝可见”——而完成了受请满足,已经做出了拒绝。这里,因为“食可见”这句话,正在吃但还没吃完的人被称为“已受请满足”。而正在吃但还没吃完的人,有些已经吃了,有些还没吃;就他已经吃下的那部分来说,也可以算作“已食者”。所以我们看不出“已食者”这个词能单独成立什么意义。应当知道,这就像“两夜三夜”等说法中的“两夜”等词一样,是作为“已受请满足”这个词的附属成分,为了让语句顺畅才这样说的。
Pañcame bhuttāvīti bhuttavā, yena pañcannaṃ bhojanānaṃ sāsapamattampi ajjhoharitaṃ, so evaṃ vuccati. Pavāritoti ‘‘asanaṃ paññāyati, bhojanaṃ paññāyati, hatthapāse ṭhito abhiharati, paṭikkhepo paññāyatī’’ti (pāci. 239) evaṃ pāḷiyaṃ vuttapañcaṅgavasena katappavāraṇo, katappaṭikkhepoti attho. Tattha yasmā ‘‘asanaṃ paññāyatī’’ti iminā vippakatabhojano ‘pavārito’ti vutto. Yo ca vippakatabhojano, tena kiñci bhuttaṃ, kiñci abhuttaṃ, yañca bhuttaṃ, taṃ sandhāya ‘bhuttāvī’tipi saṅkhaṃ gacchati. Tasmā ‘bhuttāvī’tivacanena visuṃ kiñci atthasiddhiṃ na passāma, ‘‘dirattatiratta’’ntiādīsu (pāci. 52) pana dirattādivacanaṃ viya pavāritapadassa parivārabhāvena byañjanasiliṭṭhatāya cetaṃ vuttanti veditabbaṃ.
在受请满足支中,“食可见”是指:看到食物还没吃完,而且这个人正在吃它,这就是意思。“食物可见”是指:看到足以构成受请满足的食物,也就是米饭等当中任何一种应当拒绝的食物,这就是意思。“站在手距内”是指:施主拿了足以构成受请满足的食物后,站在两肘半范围的区域内,这就是意思。“递送”是指:那位施主用身体把那份食物送过去,这就是意思。“拒绝可见”是指:看到拒绝,如果那位比丘用身体或语言拒绝所送来的那份食物,这就是意思。这样,依五支而成为已受请满足者。
Pavāraṇaṅgesu pana asanaṃ paññāyatīti vippakatabhojanaṃ dissati, taṃ bhuñjamāno cesa puggalo hotīti attho. Bhojanaṃ paññāyatīti pavāraṇappahonakaṃ bhojanaṃ dissati, odanādīnaṃ ce aññataraṃ paṭikkhipitabbaṃ bhojanaṃ hotīti attho. Hatthapāse ṭhitoti pavāraṇappahonakaṃ ce bhojanaṃ gaṇhitvā dāyako aḍḍhateyyahatthappamāṇe okāse ṭhito hotīti attho . Abhiharatīti so ce dāyako tassa taṃ bhojanaṃ kāyena abhisaṃharatīti attho. Paṭikkhepo paññāyatīti paṭikkhepo dissati, taṃ ce abhihaṭaṃ so bhikkhu kāyena vā vācāya vā paṭikkhipatīti attho. Evaṃ pañcannaṃ aṅgānaṃ vasena pavārito hoti.
这里应当这样判定:在“食”等说法中,首先,凡是正在吃的东西,以及有人站在伸手可及的范围内递上来而被拒绝的食物,都应当知道是饭、酸粥、炒面、鱼、肉这些当中的某一种。
其中,所谓“饭”,是指取稻、稻谷、大麦、小麦、稷、䅟子、鸠罗沙这七种谷物的米,不管是为了“煮饭”还是“煮粥”,无论煮成什么,只要在进食时,所取的热的或冷的食物在拿取之处显出分量界限,那就是饭,会引生足食。但如果是乳粥或酸粥,刚从锅里舀出来还热着,能够搅拌后喝,在手拿之处不显出分量界限,那就不引生足食。如果热气消退,变得浓稠,显出分量界限,就会再次引生足食,不再保持先前稀薄的状态。即使放了许多叶菜花果,只要也放了一把米,进食时如果显出分量界限,就会引生足食。在没有粥的邀请中,说“我们要给粥”,却在饭里倒入水粥、乳粥等,然后说“请拿粥”,即使很稀,也会引生足食。但如果是在煮过的水等里面放进去煮好再给,那就归入粥的范畴。如果粥里哪怕放了芥子大小的鱼块、肉块或筋,也会引生足食。除了上面所说的那些谷物的米之外,用其他东西,比如苇米等,或者块根、果实等任何东西做成的饭,不引生足食。
所谓“酸粥”,是用大麦做的。用绿豆等其他东西做的酸粥,不引生足食。
所谓“炒面”,是把七种谷物炒过后做成的。甚至把未熟炒的稻谷米捣碎做成的粉末或丸子,也归入炒面的范畴。但等熟炒后晒干的丸子,或者任何米、炒米,以及用炒米做的饭、炒面等,不引生足食。
在鱼和肉当中,如果正在喝粥的人,在只剩粥渣的地方,得到两块鱼块或肉块,不论放在同一个器皿还是不同器皿里,只要他还没吃那些鱼块肉块,却拒绝了其他任何足以引生足食的食物,那就不引生足食。如果吃了一块,另一块还在手里或钵里,这时若拒绝其他食物,就引生足食。如果两块都吃了,嘴里连芥子大小的残留都没有,即使拒绝其他食物,也不引生足食。如果有人吃的是不合适的肉,或者吃由败坏家族、行医、宣示上人法、贪著金银钱财等行为所产生的不合适食物,以及其他合适或不合适的食物时,拒绝其他食物,不引生足食。
Tatrāyaṃ vinicchayo – ‘asana’ntiādīsu tāva yañca asnāti, yañca bhojanaṃ hatthapāse ṭhitena abhihaṭaṃ paṭikkhipati, taṃ odano kummāso sattu maccho maṃsanti imesaṃ aññatarameva veditabbaṃ. Tattha odano nāma sāli vīhi yavo godhumo kaṅgu varako kudrūsakoti imesaṃ sattannaṃ dhaññānaṃ taṇḍule gahetvā ‘‘bhattaṃ pacāmā’’ti vā ‘‘yāguṃ pacāmā’’ti vā yaṃkiñci sandhāya pacantu, sace uṇhaṃ vā sītalaṃ vā bhuñjantānaṃ bhojanakāle gahitagahitaṭṭhāne odhi paññāyati, odano hoti, pavāraṇaṃ janeti. Yo pana pāyāso vā ambilayāgu vā uddhanato otāritamattā abbhuṇhā sakkā hoti āvijjhitvā pivituṃ, sā yassa hatthena gahitokāsepi odhi na paññāyati, pavāraṇaṃ na janeti. Sace pana usumāya vigatāya ghanabhāvaṃ gacchati, odhiṃ dasseti, puna pavāraṇaṃ janeti, pubbe tanukabhāvo na rakkhati. Sacepi bahū paṇṇaphalakaḷīre pakkhipitvā muṭṭhimattāpi taṇḍulā pakkhittā honti, bhojanakāle ce odhi paññāyati, pavāraṇaṃ janeti. Ayāguke nimantane ‘‘yāguṃ dassāmā’’ti bhatte udakakañjikakhīrādīni ākiritvā ‘‘yāguṃ gaṇhathā’’ti denti, kiñcāpi tanukā hoti, pavāraṇaṃ janetiyeva. Sace pana pakkuthitesu udakādīsu pakkhipitvā pacitvā denti, yāgusaṅgahameva gacchati. Sace yāguyāpi sāsapamattampi macchamaṃsakkhaṇḍaṃ vā nhāru vā pakkhittaṃ hoti, pavāraṇaṃ janeti. Ṭhapetvā sānulomānaṃ vuttadhaññānaṃ taṇḍule aññehi veḷutaṇḍulādīhi vā kandamūlaphalehi vā yehi kehici katabhattaṃ pavāraṇaṃ na janeti. Kummāso nāma yavehi kato. Aññehi pana muggādīhi katakummāso pavāraṇaṃ na janeti. Sattu nāma satta dhaññāni bhajjitvā kato. Antamaso kharapākabhajjitānaṃ vīhīnaṃ taṇḍule koṭṭetvā katacuṇṇampi kuṇḍakampi sattusaṅgahameva gacchati. Samapākabhajjitānaṃ pana ātapasukkhānaṃ kuṇḍakaṃ vā, ye keci taṇḍulā vā lājā vā, lājehi katabhattasattuādīni vā na pavārenti. Macchamaṃsesu sace yāguṃ pivantassa yāgusitthamattāneva dve macchakkhaṇḍāni vā maṃsakkhaṇḍāni vā ekabhājane vā nānābhājane vā denti, tāni ce akhādanto aññaṃ pavāraṇappahonakaṃ yaṃkiñci paṭikkhipati, na pavāreti. Tato ekaṃ khāditaṃ, ekaṃ hatthe vā patte vā hoti, sace aññaṃ paṭikkhipati pavāreti. Dvepi khāditāni honti, mukhe sāsapamattampi avasiṭṭhaṃ natthi, sacepi aññaṃ paṭikkhipati, na pavāreti. Yo pana akappiyamaṃsaṃ kuladūsanavejjakammauttarimanussadhammārocanasāditarūpiyādīhi nibbattaṃ akappiyabhojanañca aññaṃ kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā khādanto paṭikkhipati, na pavāreti.
像这样,先要明白:凡是吞下去的,以及别人站在伸手可及的范围内递上来、自己拒绝之后就会生起“足食”的食物,了解了这一点,现在为了知道它具体是怎么发生的,就应当了解这个判定标准。
关于“食物”这一项,首先要说的是:只要有人已经吞下哪怕一粒饭,如果他的钵里、口里、手里还有食物,而他带着想再要的心拒绝了别的符合上述特征的食物,那就生起足食。但如果他没有想再要的心,对钵里等剩下的食物不想再吞,或者想给别人,或者想走到别处去吃,那么即使拒绝,也不生起足食。
关于“站在伸手可及处”,如果比丘坐着,就从臀部的后边缘算起;如果站着,就从脚跟算起;如果躺着,就从他所躺那一侧的远边缘算起。排除施主坐着、站着或躺着时伸出的手,取最近的那个身体部位,以它靠近自己的那一侧为界限,两肘半的距离应当知道就是“伸手可及的范围”。站在这个范围内,只有拒绝别人递上来的东西,才生起足食;超出这个范围就不生起。
所谓“递上来”,是指站在伸手可及的范围内,为了让人拿而把东西送过来。但如果紧挨着坐的比丘没有把放在手里或架子上的钵递过来,只是说“请拿食物”,拒绝这个就不生起足食。把饭锅端来放在前面的地上,这样说时也是同样的规则。但如果稍微抬起或移开一点,说“请拿”,拒绝这个就生起足食。
拿着饭锅分发时,另一个人说“我来拿”,只是刚拿住,而分发的人还拿着它,所以它仍然算是递上来的。出于想给的心,拒绝那个来拿的人,就生起足食。但如果分发的人只是碰了一下,是另一个人在拿着它,那么出于想给的心,拒绝那个来拿的人,就不生起足食。如果用勺子舀起来,即使两人共同承重,拒绝也还是生起足食。给紧挨着的人时,另一个人把钵盖上,这就算是拒绝了别的递上来的东西,所以不生起足食。
关于“拒绝”,对于施主仅以言语递上来的东西,拒绝不生效;但对于以身体递上来的东西,如果用动动手指等身体动作来拒绝,或者说“够了,别给了”这类话,那就生起足食。
Evaṃ yañca asnāti, yañca bhojanaṃ hatthapāse ṭhitena abhihaṭaṃ paṭikkhipanto pavāraṇaṃ janeti, taṃ ñatvā idāni yathā āpajjati, tassa jānanatthaṃ ayaṃ vinicchayo veditabbo – ‘‘asanaṃ bhojana’’nti ettha tāva yena ekasitthampi ajjhohaṭaṃ hoti, so sace pattamukhahatthesu yatthakatthaci bhojane sati sāpekkhova aññaṃ vuttalakkhaṇaṃ bhojanaṃ paṭikkhipati, pavāreti. Sace pana nirapekkho hoti, yaṃ pattādīsu avasiṭṭhaṃ, taṃ na ca ajjhoharitukāmo, aññassa vā dātukāmo, aññatra vā gantvā bhuñjitukāmo, so paṭikkhipantopi na pavāreti. ‘‘Hatthapāse ṭhito’’ti ettha pana sace bhikkhu nisinno hoti, ānisadassa pacchimantato paṭṭhāya, sace ṭhito, paṇhīnaṃ antato paṭṭhāya, sace nipanno, yena passena nipanno, tassa pārimantato paṭṭhāya dāyakassa nisinnassa vā ṭhitassa vā nipannassa vā ṭhapetvā pasāritahatthaṃ yaṃ āsannataraṃ aṅgaṃ, tassa orimantena paricchinditvā aḍḍhateyyahattho ‘hatthapāso’ti veditabbo. Tasmiṃ ṭhatvā abhihaṭaṃ paṭikkhipantasseva pavāraṇā hoti, na tato paraṃ. ‘Abhiharatī’ti hatthapāsabbhantare ṭhito gahaṇatthaṃ upanāmeti. Sace pana anantaranisinnopi bhikkhu hatthe vā ādhārake vā ṭhitaṃ pattaṃ anabhiharitvāva ‘‘bhattaṃ gaṇhathā’’ti vadati, taṃ paṭikkhipato pavāraṇā natthi. Bhattapacchiṃ ānetvā purato bhūmiyaṃ ṭhapetvā evaṃ vuttepi eseva nayo. Īsakaṃ pana uddharitvā vā apanāmetvā vā ‘gaṇhathā’ti vutte taṃ paṭikkhipato pavāraṇā hoti. Bhattapacchiṃ gahetvā parivisantassa añño ‘‘ahaṃ dhāressāmī’’ti gahitamattameva karoti, parivesakoyeva pana taṃ dhāreti, tasmā sā abhihaṭāva hoti, tato dātukāmatāya gaṇhantaṃ paṭikkhipantassa pavāraṇā hoti. Sace pana parivesakena phuṭṭhamattāva hoti, itarova naṃ dhāreti, tato dātukāmatāya gaṇhantaṃ paṭikkhipantassa pavāraṇā na hoti. Kaṭacchunā uddhaṭe pana hoti, dvinnaṃ samabhārepi paṭikkhipanto pavāretiyeva. Anantarassa diyyamāne itaro pattaṃ pidahati, aññassa abhihaṭaṃ nāma paṭikkhittaṃ hoti, tasmā pavāraṇā natthi. ‘Paṭikkhepo’ti ettha vācāya abhihaṭe paṭikkhepo na ruhati, kāyena abhihaṭaṃ pana aṅgulicalanādinā kāyavikārena vā ‘‘alaṃ, mā dehī’’tiādinā vacīvikārena vā paṭikkhipato pavāraṇā hoti.
一个人端来混合了肉的汤,说“请接汤”,对方听了拒绝,这时不构成自恣。但如果他说“肉汤”,对方拒绝,就构成自恣。即使他说“请拿这个”,拒绝也构成自恣。把肉单独分开,说“肉汤”时,如果里面还有芥子那么小的碎肉块,拒绝就构成自恣;如果没有,拒绝就不构成。有人把鱼肉和竹笋、波罗蜜等混在一起煮,拿来后说“请拿竹笋汤”“请拿波罗蜜菜”,这样也不构成自恣。为什么?因为是用不配构成自恣的名称来说的。但如果他说“鱼肉菜”或“请拿这个”,就构成自恣。这是这里的简要说明,详细解释在《一切善见》里。至于行走等威仪中,在哪种威仪下构成自恣,就应该不改变那种威仪而吃。
Eko samaṃsakaṃ rasaṃ abhiharati, ‘‘rasaṃ paṭiggaṇhathā’’ti vadati, taṃ sutvā paṭikkhipato pavāraṇā natthi. ‘Maṃsarasa’nti vutte pana paṭikkhipato pavāraṇā hoti. ‘‘Imaṃ gaṇhathā’’ti vuttepi hotiyeva. Maṃsaṃ visuṃ katvā ‘maṃsarasa’nti vuttepi sace sāsapamattampi khaṇḍaṃ atthi, paṭikkhipato pavāraṇā hoti. Sace natthi, vaṭṭati. Kaḷīrapanasādīhi missetvā macchamaṃsaṃ pacanti, taṃ gahetvā ‘‘kaḷīrasūpaṃ gaṇhatha, panasabyañjanaṃ gaṇhathā’’ti vadati, evampi na pavāreti. Kasmā? Apavāraṇārahassa nāmena vuttattā. ‘‘Macchamaṃsaṃ byañjana’’nti vā ‘‘imaṃ gaṇhathā’’ti vā vutte pana pavāreti, ayamettha saṅkhepo, vitthāro pana samantapāsādikāyaṃ vutto. Gamanādīsu pana yasmiṃ iriyāpathe pavāreti, taṃ avikopenteneva bhuñjitabbaṃ.
“不是多余的”意思是:不是剩下的,也不是多出来的。不过,那种食物如果是没有通过如法作成等七种律行事方式来作成的,或者对生病比丘来说不算多出来的,那就是“不是多余的”。因此,在《经分别》(巴吉帝亚239)中说“非法作成”等。其中,凡是果实或块根等,没有用五种适合沙门的方式作成如法;以及非法肉、非法食物,这些就叫“非法”。这种非法之物被作成“这一切都足够了”这样的残食,就应当理解为“非法作成”。“未受取而作”是指比丘没有受取,却按前面说的方式作成残食。“未举示而作”是指前来作如法的比丘,连稍微举起或移开都没做就作成了。“在伸手范围之外而作”是指由站在前来作如法者伸手范围之外的人作成了。“由未食者而作”是指作残食的人,自己还没有吃到足够发起邀请的食量就作成了。“由已食、已受邀、已离座者而作”,这个意思很明白。“没有说‘这一切都足够了’”是指没有发出言语分别就这样作成了。这样一来,凡是没通过这七种律行事方式作成残食的如法之物,以及不是病者残食的,这两者都属于“不是多余的”。而“是多余的”则应当按相反的道理来理解。
Anatirittanti na atirittaṃ, na adhikanti attho. Taṃ pana kappiyakatādīhi sattahi vinayakammākārehi akataṃ vā gilānassa anadhikaṃ vā hoti. Tasmā padabhājane (pāci. 239) ‘akappiyakata’ntiādi vuttaṃ, tattha yaṃ phalaṃ vā kandamūlādi vā pañcahi samaṇakappiyehi kappiyaṃ akataṃ, yañca akappiyamaṃsaṃ vā akappiyabhojanaṃ vā, etaṃ akappiyaṃ nāma, taṃ akappiyaṃ ‘‘alametaṃ sabba’’nti evaṃ atirittaṃ kataṃ akappiyakatanti veditabbaṃ. Appaṭiggahitakatanti bhikkhunā appaṭiggahitaṃyeva purimanayena atirittaṃ kataṃ. Anuccāritakatanti kappiyaṃ kāretuṃ āgatena bhikkhunā īsakampi anukkhittaṃ vā anapanāmitaṃ vā kataṃ. Ahatthapāse katanti kappiyaṃ kāretuṃ āgatassa hatthapāsato bahi ṭhitena kataṃ. Abhuttāvinā katanti yo atirittaṃ karoti, tena pavāraṇappahonakaṃ bhojanaṃ abhuttena kataṃ. Bhuttāvinā pavāritena āsanā vuṭṭhitena katanti idaṃ uttānameva. ‘‘Alametaṃ sabba’’nti avuttanti vacībhedaṃ katvā evaṃ avuttaṃ hoti. Iti imehi sattahi vinayakammākārehi yaṃ atirittaṃ kappiyaṃ akataṃ, yañca pana na gilānātirittaṃ, tadubhayampi anatirittaṃ. Atirittaṃ pana tasseva paṭipakkhanayena veditabbaṃ.
另外,这里说“由已食者所作”(《巴吉帝亚》239):即使只是从紧挨着坐下的人的钵里,吃了一粒饭或一点肉而作成,也算是由已食者所作。如果有人一早就这样吃过、已经受邀请而坐着,那么即使到了临近的时候,比丘递上来的团食,他仍然可以把它作成如法。可是,如果在作成如法之后,有人把别的食物加进正在吃的人的钵里,他就不能再把它作成如法了。因为凡是未作的,就应当作;而且应当由未作者来作(《巴吉帝亚义注》238-239)。所以,在同一个容器里制作时,因为和先前所作的混在一起,就不应当作。但在别的容器里,由他本人或别人来作,则是允许的。这样作成之后,即使和先前所作的混在一起,也可以吃。不仅是他,除了制作的那个人以外,其他已经受邀请的人也可以吃。不过,为了不和未作的食物混在一起,应当先把口和手弄干净再吃。至于病者残食,不仅是指病者吃剩的食物,而是凡是特意为病者拿来,心想“今天、明天或什么时候想吃就吃”的一切食物,都应当知道是“病者残食”。无论是硬食还是软食,即一切时药,若吃或嚼,巴吉帝亚。这里按照所说的道理,已受邀请的人为了吞咽而接受任何非残食的食物,接受时得恶作,每咽一口就得巴吉帝亚。
Apicettha bhuttāvinā kataṃ hotīti (pāci. 239) antamaso anantaranisinnassa pattato ekampi sitthaṃ vā maṃsahīraṃ vā khāditvā katampi bhuttāvinā kataṃ hoti, yo pātova evaṃ bhuttāvī pavārito nisīdatiyeva, so upakaṭṭhepi kāle abhihaṭaṃ piṇḍaṃ bhikkhunā upanītaṃ kappiyaṃ kātuṃ labhati. Sace pana tasmiṃ kappiye kate bhuñjantassa aññaṃ āmisaṃ ākiranti, taṃ so puna kātuṃ na labhati. Yañhi akataṃ, taṃ kātabbaṃ. Yena ca akataṃ, tena ca kātabbanti (pāci. aṭṭha. 238-9) vuttaṃ, tasmā tasmiṃ bhājane kariyamāne paṭhamakatena saddhiṃ kataṃ hotīti taṃ kātuṃ na vaṭṭati. Aññasmiṃ pana bhājane tena vā aññena vā kātuṃ vaṭṭati. Evaṃ kataṃ paṭhamakatena missetvāpi bhuñjituṃ vaṭṭati, na kevalañca tassa yena pana kataṃ, taṃ ṭhapetvā aññesaṃ pavāritānampi bhuñjituṃ vaṭṭati. Yathā pana akatena missaṃ na hoti, evaṃ mukhañca hatthañca suddhaṃ katvā bhuñjitabbaṃ. Gilānātirittaṃ pana na kevalaṃ gilānassa bhuttāvasesameva, atha kho yaṃkiñci gilānaṃ uddissa ‘‘ajja vā sve vā yadā vā icchati, tadā khādissatī’’ti āhaṭaṃ, taṃ sabbaṃ ‘gilānātiritta’nti veditabbaṃ. Khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vāti yaṃkiñci yāvakālikaṃ. Khādeyya vā bhuñjeyya vā pācittiyanti ettha vuttanayena pavāritassa anatirittaṃ yaṃkiñci āmisaṃ ajjhoharaṇatthāya paṭiggaṇhato gahaṇe dukkaṭaṃ, ajjhohāre ajjhohāre pācittiyaṃ.
在舍卫城,因众多比丘,就“在别处进食”这件事而制定。“非剩余”在这里是随制、不共制、非命令式,属于三法巴吉帝亚。为食物目的而接受非时药等,以及吞咽非食物,得恶作;同样,对剩余有非剩余想的人,以及有疑惑的人,也得恶作。但对剩余有剩余想的人,心想“我让人做成剩余后再吃”而接受;为他人而接受;按允许受用的方式受用非时药等非食物;以及疯狂者等,都无犯。已受邀请的状态、食物是非剩余、适时吞咽,是这里的三支。集起等与第一咖提那学处相同,但这里是作与不作。
Sāvatthiyaṃ sambahule bhikkhū ārabbha aññatra bhuñjanavatthusmiṃ paññattaṃ, ‘‘anatiritta’’nti ayamettha anupaññatti, asādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ, yāmakālikādīni āhāratthāya gaṇhato, nirāmisāni ajjhoharato ca dukkaṭaṃ, tathā atiritte anatirittasaññino ceva vematikassa ca. Atirittasaññino pana, ‘‘atirittaṃ kārāpetvā bhuñjissāmī’’ti gaṇhantassa, aññassatthāya gaṇhantassa, yāmakālikādīni tesaṃ anuññātaparibhogavasena nirāmisāni paribhuñjantassa, ummattakādīnañca anāpatti. Pavāritabhāvo, āmisassa anatirittatā, kālena ajjhoharaṇanti imānettha tīṇi aṅgāni. Samuṭṭhānādīni paṭhamakathinasadisāneva, idaṃ pana kiriyākiriyanti.
6. 第二受请学处注释
6. Dutiyapavāraṇāsikkhāpadavaṇṇanā
第六,“强行邀请”是指把食物拿来之后说:“来,比丘,请吃,请用吧!”这样邀请。“知”是指通过听到或看到,知道对方已经受到邀请。“期望羞辱”是指期望羞辱、指责、让对方难堪。在“食已,巴吉帝亚”中:强行提供的时候,先犯恶作;如果对方接受了,提供的人又犯恶作;对方正在吃的时候,提供的人因对方每咽下一口都犯恶作;吃完的时候,犯巴吉帝亚。
Chaṭṭhe abhihaṭṭhuṃ pavāreyyāti abhiharitvā ‘‘handa, bhikkhu khāda vā bhuñja vā’’ti evaṃ pavāreyya. Jānanti sutvā vā disvā vā tassa pavāritabhāvaṃ jānanto. Āsādanāpekkhoti āsādanaṃ codanaṃ maṅkukaraṇabhāvaṃ apekkhamāno. Bhuttasmiṃ pācittiyanti ettha abhihāre tāva dukkaṭaṃ, sace so taṃ gaṇhāti, puna abhihārakassa dukkaṭaṃ, tasmiṃ pana bhuñjante abhihārakassa tassa ajjhohāre ajjhohāre dukkaṭaṃ, bhojanapariyosāne pācittiyaṃ.
在舍卫城,因某位比丘,就“以非剩余食物强行邀请”一事而制定:这是别制,不是通制,不是命令式。对已受邀请的人,有已受邀请的想法,犯巴吉帝亚。对疑惑的人;为了食用而拿来非时药等的人,以及在接受和吞咽那些东西时;对未受邀请的人有已受邀请的想法,以及疑惑的人,犯恶作。但对有未受邀请想法的人;还有让人做成剩余食物后给予,或说“做成剩余食物后吃吧”而给予;或者说“拿去给别人吧”而给予;或者给予非时药等时说“有因缘时就受用吧”;对他,以及疯狂者等,无犯。已受邀请、有已受邀请的想法、期望羞辱、以非剩余食物强行邀请、食物吃完,这里是五个条件。此戒的起源等与不与取戒相似,但这里是苦受。
Sāvatthiyaṃ aññataraṃ bhikkhuṃ ārabbha anatirittena bhojanena abhihaṭṭhuṃ pavāraṇāvatthusmiṃ paññattaṃ, asādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, pavārite pavāritasaññino pācittiyaṃ. Vematikassa, yāmakālikādīni āhāratthāya abhiharantassa, tesañca paṭiggahaṇaajjhohāresu, appavārite ca pavāritasaññino, vematikassa ca dukkaṭaṃ. Appavāritasaññissa pana, yo ca atirittaṃ kārāpetvā deti, ‘‘kārāpetvā vā bhuñjāhī’’ti deti, yo vā ‘‘aññassatthāya haranto gacchāhī’’ti deti, yo ca yāmakālikādīni ‘‘sati paccaye paribhuñjāhī’’ti deti, tassa, ummattakādīnañca anāpatti. Pavāritatā, pavāritasaññitā, āsādanāpekkhatā, anatirittena abhihaṭṭhuṃ pavāraṇatā, bhojanapariyosānanti imānettha pañca aṅgāni. Samuṭṭhānādīni adinnādānasadisāni, idaṃ pana dukkhavedananti.
7. 非时食学处注释
7. Vikālabhojanasikkhāpadavaṇṇanā
第七,“非时”就是时间已经过去,意思是过了正午之后一直到天亮。所以,如果比丘在这段时间里,为了吃而接受任何从树林里采来的根或果实,不管是生的还是熟的,属于可嚼的食物或可吞的食物,那么在接受的当下就犯恶作,每咽下一口就犯巴吉帝亚。
Sattame vikāleti vigate kāle, majjhanhikātikkamanato yāva aruṇuggamanāti adhippāyo. Tasmā yo bhikkhu etasmiṃ antare yaṃkiñci vanamūlaphalaṃ upādāya āmaṃ vā pakkaṃ vā āmisasaṅkhepagataṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā ajjhoharaṇatthāya paṭiggaṇhāti, tassa paṭiggahaṇe dukkaṭaṃ, ajjhohāre ajjhohāre pācittiyaṃ.
这条戒是在王舍城,因十七群比丘而制定,涉及非时进食。它是共通制定的戒,不是别制,属于三句巴吉帝亚。为了食用而接受并咽下一日内食等,如果在正时的时候作非时的想,或者心里有疑惑,就犯恶作;如果在适当的时候作适当的想,有因缘而食用一日内食等,以及疯癫者等,则无犯。按照“诸比丘,我允许毛端大小的量,但诸比丘不得从口外取出后再咽下”(《小品》273)所开许的方式,即使是毛端大小的量也无犯。这里有三个要素:非时性、一日内食性、咽下。它的等起等与羊毛学处相似。
Rājagahe sattarasavaggiye bhikkhū ārabbha vikāle bhojanavatthusmiṃ paññattaṃ, sādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ, yāmakālikādīni āhāratthāya paṭiggahaṇaajjhohāresu, kāle vikālasaññissa, vematikassa ca dukkaṭaṃ, kāle kālasaññissa yāmakālikādīni sati paccaye paribhuñjantassa ummattakādīnañca anāpatti. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, romaṭṭhakassa romaṭṭhaṃ, na ca bhikkhave bahimukhadvārā nīharitvā ajjhoharitabba’’nti (cūḷava. 273) anuññātanayena romaṭṭhakassāpi anāpatti. Vikālatā, yāvakālikatā, ajjhoharaṇanti imānettha tīṇi aṅgāni. Samuṭṭhānādīni eḷakalomasadisānīti.
8. 蓄藏食物学处注释
8. Sannidhikārakasikkhāpadavaṇṇanā
第八项学处中,“蓄藏”是指:行为、造作、动作,从含义上说是同一回事;所蓄藏之物就是“蓄藏”,蓄藏本身就是“蓄藏之物”。这是对接受之后过了一夜才消受的情况所立的名称。因此,对于这样蓄藏起来的任何一日食或一夜食,如果心想“我要吃”而接受,在接受时犯恶作;每吞咽一口,就犯一次巴吉帝亚。即使钵没洗干净,用手指搓还能看到痕迹;或者有节钵的节缝里渗进了油,在太阳下晒时油会流出来;或者盛热粥时能看到油迹——用这样的钵在第二天吃东西,也犯巴吉帝亚。但如果比丘没有执著,把它舍给沙弥,然后从沙弥存放的地方拿来吃,这是可以的。因为自己接受后没有舍出去,第二天还吃适合食用的食物,就犯巴吉帝亚。如果是不适合食用的东西,比如人肉,则犯重罪加巴吉帝亚;其余不适合食用的东西,则犯恶作加巴吉帝亚。如果有因缘而吞咽一夜食,犯巴吉帝亚;如果是为了吃而吞咽,则还加犯恶作。如果已经受请吃饱了,还吞咽没有剩余的食物,那么在一切情况下都再加犯巴吉帝亚。如果在非时吞咽,因为不是剩余食物的缘故,一切情况下都不犯;如果有因缘,因为非时的缘故,对一夜食等也不犯。其余情况下,因为非时的缘故,巴吉帝亚仍然增加。比丘蓄藏的食物,对比丘尼来说是可以的;比丘尼蓄藏的食物,对比丘来说也是可以的,因为比丘尼犍度中已经允许了,所以是可以的。
Aṭṭhame sannidhikārakanti kāro karaṇaṃ kiriyāti atthato ekaṃ, sannidhi kāro assāti sannidhikāraṃ , sannidhikārameva sannidhikārakaṃ, paṭiggahetvā ekarattiṃ vītināmitassetaṃ nāmaṃ. Tasmā evaṃ sannidhikataṃ yaṃkiñci yāvakālikaṃ vā yāmakālikaṃ vā ‘ajjhoharissāmī’ti gaṇhantassa paṭiggahaṇe dukkaṭaṃ, ajjhohāre ajjhohāre pācittiyaṃ. Sacepi patto duddhoto hoti, yaṃ aṅguliyā ghaṃsantassa lekhā paññāyati, gaṇṭhikapattassa vā gaṇṭhikantare sneho paviṭṭho hoti, yo uṇhe otāpentassa paggharati, uṇhayāguyā vā gahitāya sandissati, tādise pattepi punadivase bhuñjantassa pācittiyaṃ. Yaṃ pana bhikkhu nirapekkho sāmaṇerānaṃ pariccajitvā tehi nihitaṃ labhitvā bhuñjati, taṃ vaṭṭati . Sayaṃ paṭiggahetvā apariccattameva hi dutiyadivase kappiyabhojanaṃ bhuñjantassa pācittiyaṃ. Akappiyesu pana manussamaṃse thullaccayena saddhiṃ pācittiyaṃ, sesesu pana dukkaṭena saddhiṃ. Yāmakālikaṃ sati paccaye ajjhoharato pācittiyaṃ, āhāratthāya ajjhoharato dukkaṭena saddhiṃ. Yo pana pavārito hutvā anatirittakataṃ ajjhoharati, tassa sabbavikappesu aparampi pācittiyaṃ vaḍḍhati. Sace vikāle ajjhoharati, anatirittapaccayā sabbavikappesu anāpatti, sati paccaye vikālapaccayā yāmakālikādīsu ca anāpatti. Avasesesu vikālapaccayā pācittiyaṃ vaḍḍhatiyeva. Bhikkhussa pana sannidhi bhikkhuniyā vaṭṭati, bhikkhuniyā ca sannidhi bhikkhussa vaṭṭati, bhikkhunikkhandhake (cūḷava. 421-422) anuññātattā vaṭṭatīti.
在舍卫城,因具寿贝拉塔斯萨而制定了有关蓄藏食物的学处:这是共通制定、并非针对个人的命令、属于三句巴吉帝亚。然而,对七日药和尽形寿药,为了食用而接受以及吞咽时,犯恶作。正如这些不适合作为食物食用,与一日药等混合的也同样不适合。因为这样说:“诸比丘,与一日药混合的一日一夜药,当天接受的,在适当的时间可以用,非时则不可以用”等等(《大品》305)。因此,即使得到与各种食物混合的东西,如果味道没有混杂,或者已经洗净,以致看不出与其他东西混在一起,就可以按照各自相应的时间食用。
Sāvatthiyaṃ āyasmantaṃ belaṭṭhasīsaṃ ārabbha sannidhikārakabhojanavatthusmiṃ paññattaṃ, sādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ , sattāhakālika yāvajīvikānaṃ pana āhāratthāya paṭiggahaṇe ajjhohāre ca dukkaṭaṃ. Yathā cetāni āhāratthāya na kappanti, evaṃ yāvakālikādīhi saṃsaṭṭhānipi, vuttañhetaṃ ‘‘yāvakālikena, bhikkhave, yāmakālikaṃ tadahupaṭiggahitaṃ kāle kappati, vikāle na kappatī’’tiādi (mahāva. 305). Tasmā sacepi taṃ taṃ tena tena saddhiṃ saṃsaṭṭhaṃ labhati, sace asambhinnarasaṃ vā hoti sudhotaṃ vā, yathā itarena saṃsaggo na paññāyati, attano kālānurūpena paribhuñjituṃ vaṭṭati.
如果味道混杂,或者没有洗干净,那就不能用。因为时限食与别的食物混在一起、味道混杂时,会把一日夜食等另外三种也都变成自己的性质;一日夜食会把七日食等两种变成自己的性质;七日食会把尽形寿食变成自己的性质。所以要这样理解:与当天接受的七日食放在一起,当天接受或之前接受的尽形寿食可以用七天;与两天前接受的一起,可以用六天;与三天前接受的一起,可以用五天……一直到与七天前接受的一起,就只有当天能用。正因为这样,律里才没有说“比丘们,尽形寿食配上当天接受的时限食”,而是说“接受的七日食可以用七天”。在这里,关于时限、一日夜、七日的超限,要按非时食、蓄藏、七日药这些学处来理解犯戒的情况。在这四种时限食里,只有时限食和一日夜食这两种,既算“屋内所存”,也算“作蓄藏”;七日食和尽形寿食,即使放在不净屋里也可以,也不会构成蓄藏。但是,在不净屋里,与“屋内所存”的食物放在一起时,另外两种即使当天接受也不能用,这叫“口存”;不过《大普察里》里说这也叫“屋内所存”。这里只是名称不同,罪都是恶作。这里说的“不净屋”,是指为居住而建、属于僧团或属于已受具足戒者的房子;在里面足够一起躺卧的地方存放的、属于僧团或属于已受具足戒者的时限食和一日夜食,就叫“屋内所存”;在里面煮的叫“内煮”;不管在哪里,自己亲手煮的叫“自煮”,这一切都不能吃。与这些混在一起的食物,也跟着变成同一类不能吃;吃任何一种都犯恶作。所以,为了让食物脱离“屋内所存”和“内煮”,世尊允许了四种净地,具体判定在《善见律》里说过。如果没有这些净地,就可以把食物转给未受具足戒的人之后再吃。自己煮过的东西再加热也可以。本来不是蓄藏却当成蓄藏想,或者心里有疑惑,犯恶作。知道不是蓄藏,把时限食等三种存放起来而没有超过各自时限,对尽形寿食在有因缘时随时受用,以及疯狂者等,都没有犯戒。食物、成为蓄藏的状态、吃下它——这三项是这里的构成要素。它的等起等,和羊毛学处一样。
Sace pana sambhinnarasaṃ vā hoti duddhotaṃ vā, na vaṭṭati. Yāvakālikañhi attanā saddhiṃ sambhinnarasāni tīṇipi yāmakālikādīni attano sabhāvaṃ upaneti, yāmakālikaṃ dvepi sattāhakālikādīni attano sabhāvaṃ upaneti, sattāhakālikaṃ yāvajīvikameva attano sabhāvaṃ upaneti. Tasmā tena tadahupaṭiggahitena saddhiṃ tadahupaṭiggahitaṃ vā pure paṭiggahitaṃ vā yāvajīvikaṃ sattāhaṃ kappati, dvīhappaṭiggahitena chāhaṃ, tīhappaṭiggahitena pañcāhaṃ…pe… sattāhappaṭiggahitena tadaheva kappatīti veditabbaṃ. Tasmāyeva hi ‘‘sattāhakālikena, bhikkhave , yāvajīvikaṃ tadahupaṭiggahita’’nti avatvā ‘‘paṭiggahitaṃ sattāhaṃ kappatī’’ti vuttaṃ. Kālayāmasattāhātikkamesu cettha vikālabhojana sannidhibhesajjasikkhāpadānaṃ vasena āpattiyo veditabbā, imesu pana catūsu kālikesu yāvakālikaṃ yāmakālikanti imameva dvayaṃ antovuṭṭhañceva sannidhikārakañca, sattāhakālikaṃ yāvajīvikañca akappiyakuṭiyaṃ nikkhipitumpi vaṭṭati, sannidhimpi na janeti. Akappiyakuṭiyaṃ antovuṭṭhena pana tena saddhiṃ itaradvayaṃ tadahupaṭiggahitampi na vaṭṭati, mukhasannidhi nāma hoti, mahāpaccariyaṃ pana antovuṭṭhaṃ hotīti vuttaṃ. Tattha nāmamattameva nānākaraṇaṃ, āpatti pana dukkaṭameva. Tattha akappiyakuṭi nāma saṅghassa vā upasampannapuggalassa vā santakaṃ vasanatthāya katagehaṃ, tattha sahaseyyappahonake padese vuṭṭhaṃ yāvakālikañca yāmakālikañca saṅghikaṃ vā upasampannapuggalassa vā santakaṃ antovuṭṭhaṃ nāma hoti, tattha pakkaṃ antopakkaṃ nāma, yattha katthaci pana sayaṃ pakkaṃ sāmaṃ pakkaṃ nāma, taṃ sabbaṃ anajjhoharaṇīyaṃ. Tena tena saddhiṃ saṃsaṭṭhampi taṃgatikameva, sabbaṃ ajjhoharantassa dukkaṭaṃ. Tasmā antovuṭṭhaantopakkamocanatthaṃ bhagavatā catasso kappiyabhūmiyo (mahāva. 295) anuññātā, tāsaṃ vinicchayo samantapāsādikāyaṃ (mahāva. aṭṭha. 295) vutto. Yattha panetā na santi, tattha anupasampannassa santakaṃ katvā paribhuñjituṃ vaṭṭati. Sāmaṃ pākampi punapākaṃ vaṭṭati, asannidhikārake sannidhikārakasaññino, vematikassa vā dukkaṭaṃ. Asannidhikārakasaññino, yāvakālikādīni tīṇi nidahitvā sakaṃ sakaṃ kālaṃ anatikkamitvā, yāvajīvikaṃ sadāpi sati paccaye paribhuñjantassa, ummattakādīnañca anāpatti. Āmisaṃ, sannidhibhāvo, tassa ajjhoharaṇanti imānettha tīṇi aṅgāni. Samuṭṭhānādīni eḷakalomasadisānevāti.
9. 胜妙食学处注释
9. Paṇītabhojanasikkhāpadavaṇṇanā
第九条学处中,所谓“殊胜食物”,是指掺有殊胜之物的、由七种谷物做成的食物。就像套上良马的马车被称为“良马车”一样,这里也是如此,掺有殊胜之物的食物就叫“殊胜食物”。不过,那些与殊胜之物掺在一起的东西,才被称为“殊胜食物”;为了说明它们的种类,经文接着说“比如酥油、生酥”等等。其中,酥油等应当依照药食学处中所说的特征来理解。在鱼等当中,凡是符合“水生”所说特征的鱼,就是鱼。至于那些肉可以吃的众生,它们的肉以及奶、酪,是这里所指的东西。像这样,因为与这些酥油等掺在一起而被称为“殊胜食物”的,就是殊胜食物。“无病者”,是指没有这些食物也过得安稳的人。“为自己而乞求”:在这里,如果无病的人乞求纯净的酥油等作为药物,应当按玛哈那玛学处来处理;如果乞求鱼等四种食物,应当按羹饭乞求来处理;如果乞求掺有酥油等的食物,就按这条学处来处理。这里的判定是这样的:如果这样乞求——“请给掺酥油的饭”“请浇上酥油再给”“请做成酥油混合的再给”“请连酥油一起给”“请给酥油和饭”,这样乞求时,乞求本身犯恶作,接受时犯恶作,每咽下一口就犯一次巴吉帝亚。但如果只说“请给酥油饭”,因为并不存在像“米饭”那样一种叫“酥油饭”的东西,所以只按羹饭乞求犯恶作。如果说了“请给掺酥油的饭”之后,对方给了饭,然后说“做成酥油来吃”,并给出生酥、奶等或允许的物品,说“用这个取酥油来吃”,那就按实际情况判定,不犯。如果说“请给牛酥油拌的饭”,对方给牛酥油,或者没有牛酥油时,按前面的方式给生酥等,或者干脆给一头牛,说“用这头牛的酥油来吃”,也按实际情况判定,不犯。但如果被乞求“请给牛酥油”,却给了山羊酥油等,那就属于错给。这样一来,乞求的是甲,给的却是乙,所以不犯。这个道理也适用于“请给山羊酥油”等说法。如果说“请给清净酥油”,却给了不清净的酥油,也是错给。如果说“请给不清净酥油”,而对方给了不清净酥油,那么接受时和受用时都犯恶作。按这个方法,应当理解一切情况下的判定。如果从一处或多处乞求所有酥油等,得到后混在一起,使味道混杂,然后哪怕只用草尖取一滴来吃,也犯九个巴吉帝亚。
Navame paṇītabhojanānīti paṇītasaṃsaṭṭhāni sattadhaññanibbattāni bhojanāni. Yathā hi ājaññayutto ratho ‘ājaññaratho’ti vuccati, evamidhāpi paṇītasaṃsaṭṭhāni bhojanāni paṇītabhojanānīti. Yehi pana paṇītehi saṃsaṭṭhāni, tāni ‘paṇītabhojanānī’ti vuccanti, tesaṃ pabhedadassanatthaṃ seyyathidaṃ sappi navanītantiādimāha, tattha sappiādīni bhesajjasikkhāpade (kaṅkhā. aṭṭha. bhesajjasikkhāpadavaṇṇanā) vuttalakkhaṇeneva veditabbāni. Macchādīsu pana sabbopi ‘odako’ti (pāci. 260) vuttalakkhaṇo maccho macchoyeva. Yesaṃ pana maṃsaṃ kappati, tesaṃ maṃsañca khīradadhīni ca idhādhippetāni. Evarūpāni paṇītabhojanānīti yāni etehi sappiādīhi saṃsaṭṭhattā ‘paṇītabhojanānī’ti vuccanti, tathārūpāni paṇītabhojanāni. Agilānoti yassa tehi vināpi phāsu hoti. Attano atthāya viññāpetvāti ettha pana yo agilāno suddhāni sappiādīni bhesajjatthāya viññāpeti, so mahānāmasikkhāpadena (pāci. 303) kāretabbo, macchādīni cattāri viññāpento sūpodanaviññattiyā (pāci. 612-613) kāretabbo, sappiādīhi saṃsaṭṭhabhojanāni viññāpento iminā kāretabbo. Tatrāyaṃ vinicchayo – ‘‘sappinā bhattaṃ dehi, sappiṃ ākiritvā dehi, sappimissakaṃ katvā dehi, saha sappinā dehi, sappiñca bhattañca dehī’’ti evaṃ viññāpentassa tāva viññattiyā dukkaṭaṃ, paṭiggahaṇe dukkaṭaṃ, ajjhoharaṇe ajjhoharaṇe pācittiyaṃ. ‘‘Sappibhattaṃ dehī’’ti vutte pana yasmā sālibhattaṃ viya sappibhattaṃ nāma natthi, tasmā sūpodanaviññattiyā dukkaṭameva hoti. Sace pana ‘‘sappinā bhattaṃ dehī’’ti vutte bhattaṃ datvā ‘‘sappiṃ katvā bhuñjāhī’’ti navanītakhīrādīni vā kappiyabhaṇḍaṃ vā deti ‘‘iminā sappiṃ gahetvā bhuñjāhī’’ti, yathāvatthukameva. ‘‘Gosappinā bhattaṃ dehī’’ti vutte pana gosappiṃ vā detu, tasmiṃ asati purimanayena navanītādīni vā, gāviṃyeva vā detu ‘‘ito sappinā bhuñjāhī’’ti, yathāvatthukameva. Sace pana ‘‘gosappinā dehī’’ti yācito ajikāsappiādīhi deti, visaṅketaṃ. Evañhi sati aññaṃ yācitena aññaṃ dinnaṃ nāma hoti, tasmā anāpatti, esa nayo ‘‘ajikāsappinā dehī’’tiādīsupi. ‘‘Kappiyasappinā dehī’’ti vutte akappiyasappinā deti, visaṅketameva. ‘‘Akappiyasappinā dehī’’ti vutte akappiyasappināva deti, paṭiggahaṇepi paribhogepi dukkaṭameva. Iminā nayena sabbapadesu vinicchayo veditabbo. Sace pana sabbehipi sappiādīhi ekaṭṭhāne vā nānāṭṭhāne vā viññāpetvā paṭiladdhaṃ ekato sambhinnarasaṃ katvā tato kusaggena ekabindumpi ajjhoharati, nava pācittiyāni.
在舍卫城,因六群比丘而制定,针对乞求美味食物的事情。“无病”是这里后来的补充规定,是不共通的规定,不需要命令,属于三句巴吉帝亚。对有病的人当作无病想,或者心存疑惑,犯恶作。若想成有病,在生病时乞求后在无病时吃,病人吃剩的,从亲戚或已受邀的地方得到,为别人而乞求,用自己的财物取得,以及疯癫者等,都无犯。美味食物、无病、已作乞求而获得、吞咽,是这里的四个要素。行途为起因,是行为,不是由想而解脱,不是无心,是制戒所禁止的,是身业、语业,与三种心、三种受相应。
Sāvatthiyaṃ chabbaggiye bhikkhū ārabbha paṇītabhojanaviññattivatthusmiṃ paññattaṃ, ‘‘agilāno’’ti ayamettha anupaññatti, asādhāraṇapaññatti, anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ, gilānassa agilānasaññino, vematikassa vā dukkaṭaṃ. Gilānasaññissa, gilānakāle viññāpetvā agilānassa bhuñjato, gilānassa sesake, ñātakappavāritaṭṭhānato, aññassatthāya viññatte, attano dhanena gahite, ummattakādīnañca anāpatti. Paṇītabhojanatā, agilānatā, kataviññattiyā paṭilābho, ajjhoharaṇanti imānettha cattāri aṅgāni. Addhānasamuṭṭhānaṃ, kiriyaṃ , nosaññāvimokkhaṃ, acittakaṃ, paṇṇattivajjaṃ, kāyakammaṃ, vacīkammaṃ, ticittaṃ, tivedananti.
10. 齿木学处注释
10. Dantaponasikkhāpadavaṇṇanā
第十条“未授与”:用身体或身体所带之物拿取的人,站在伸手可及的范围内,从属于身体或身体所带之物的尼萨耆亚物品中,以任何一种未经授与的东西,这就叫作“未受持”。因为未受持的东西,即使是比丘自己所有的,也不可以吃。已受持的东西,哪怕是可信赖之人的物品也可以用;它的判定标准,应按照上面所说的反过来理解。如果任何一个未受具足戒的人,哪怕是畜生,站在比丘或比丘尼伸手可及的范围内,用身体等任何一种方式给与,而比丘用身体的任何部分、或身体所带之物、或可移动之物,哪怕是用床,或用能拿得住的东西,哪怕是用不是那里生长的枯树叶,或仅仅用针尖碰触一下来接受,那就成为已受持。这里不存在所谓“系缚物的系缚物”。即使是鼻药被给与时用鼻子接受,或病人口接受,一切都可以,这里只以作意为标准。如果先前已有作意,后来睡着时东西放进钵里,只要在伸手可及的范围内,也成已受持。如果坐着的人心想“我要用钵接受”,东西落在手上,那也可以。从递过来的容器中落下的灰尘也可以。其中站、坐、卧者的伸手可及范围,应按照授食学处中所说的方式来理解。
Dasame adinnanti kāyena vā kāyappaṭibaddhena vā gaṇhantassa hatthapāse ṭhatvā kāyakāyappaṭibaddhanissaggiyānaṃ aññatarena na dinnaṃ, appaṭiggahitakassetaṃ nāmaṃ. Appaṭiggahitakañhi bhikkhuno attano santakampi ajjhoharituṃ na vaṭṭati. Paṭiggahitaṃ antamaso vissāsikasantakampi vaṭṭati, tassa lakkhaṇaṃ vuttavipallāsena veditabbaṃ. Sace hi yo koci anupasampanno antamaso tiracchānopi bhikkhussa vā bhikkhuniyā vā hatthapāse ṭhito kāyādīnaṃ aññatarena deti, tañce bhikkhunā yena kenaci sarīrāvayavena vā, tappaṭibaddhena vā, saṃhārimena ca antamaso mañcenāpi, dhāretuṃ samatthena ca antamaso atatthajātakarukkhapaṇṇenāpi, sūciyā parāmaṭṭhamattenāpi paṭiggahitaṃ, paṭiggahitameva hoti. Paṭibaddhappaṭibaddhaṃ nāma idha natthi, yampi natthukaraṇiyā diyyamānaṃ nāsikāya, akallako vā mukhena paṭiggaṇhāti, sabbaṃ vaṭṭati, ābhogamattameva hettha pamāṇaṃ. Pubbābhoge ca sati pacchā niddāyantassa patte dinnampi hatthapāse sati paṭiggahitameva hoti. Yampi ‘‘pattena paṭiggaṇhissāmī’’ti nisinnasseva hatthe patati, taṃ vaṭṭatiyeva. Abhihaṭabhājanato patitarajampi vaṭṭati, tattha ṭhitanisinnanipannānaṃ pavāraṇāsikkhāpade vuttanayeneva hatthapāso veditabbo.
如果施食的人和接受的人,一个在空中,一个在地上,那就以地上的人头顶为准,把空中的人为了给或拿而伸出的手,以二者中较近肢端的近边为界限,判定为伸手可及的范围。如果一个人在井里,一个人在井边,或者一个人在树上,一个人在地上,也按照上面说的方式判定伸手可及的范围。站在那个地方,即使两三个沙弥把中等力气的人能举起来的那样重的东西滚过来,放到比丘放在地上的手上,或者举起来后放在比丘伸出的手上,哪怕只放上一部分,这就算已经接受了。可是,如果乞食时灰尘落进钵里,那就不算接受,所以必须接受了之后再取用。没有接受就取来吃,犯戒律恶作;但如果重新接受后再吃,就没有犯。如果说了“接受后给”,对方没听见或者不理会,仍然给了食物,那就免于戒律恶作,但还是要重新接受,另外再接受别的食物。如果大风吹得各处灰尘落下,没办法取食物,就以清净心作意“我要给未受具足戒的人”,然后取用,这样可以。给了未受具足戒的人之后,再由他给回来,或者因为信任他而接受后食用,这样可以。至于眼泪、唾沫、鼻涕等,从原来位置掉下来落到手上或钵里的,应当接受,沾在肢端上的也算已经接受。正在掉落时如果中途截住,那就不能取,这叫“拔取物”,即使后来再接受也不可以。但如果为了母亲等人需要而拿了药或根果,或者为了遮荫而举起有果子的树枝走着,从中所想要的东西,可以重新接受后食用。如果有人抓住那里长出的有果树枝或藤蔓摇动,他从那里得到的果子不能用,而且犯不当行为的恶作,别人可以用那些果子。果树可以靠上去或攀附。已经接受后放好的东西,上面又长出别的芽等,那也算已经接受。只要从手放开后仍非无期望,或以无期望而尚未从手放开,就不算舍弃接受。这是这里的简略说明,详细解说则在《一切善见》中说过。
Sace pana dāyakappaṭiggāhakesu eko ākāse hoti, eko bhūmiyaṃ, bhūmaṭṭhassa sīsena ākāsaṭṭhassa ca ṭhapetvā dātuṃ vā gahetuṃ vā pasāritahatthaṃ yaṃ āsannataraṃ aṅgaṃ, tassa orimantena hatthapāsappamāṇaṃ paricchinditabbaṃ. Sacepi eko kūpe hoti, eko kūpataṭe, eko vā rukkhe, eko pathaviyaṃ, vuttanayeneva hatthapāsappamāṇaṃ paricchinditabbaṃ. Tasmiṃ ṭhatvā sacepi dve tayo vā sāmaṇerā yaṃ majjhimo puriso ukkhipituṃ sakkoti, evarūpaṃ bhāraṃ pavaṭṭentā bhikkhuno bhūmiyaṃ ṭhapitahatthaṃ āropenti, ukkhipitvā vā bhikkhuno pasāritahatthe ekadesenāpi ṭhapenti, taṃ paṭiggahitameva hoti. Yaṃ pana piṇḍāya carantassa patte rajaṃ patati, taṃ appaṭiggahitameva hoti, tasmā paṭiggahetvāva bhikkhā gaṇhitabbā. Appaṭiggahetvā gaṇhantassa vinayadukkaṭaṃ, taṃ pana puna paṭiggahetvā bhuñjantassa anāpatti. Sace ‘‘paṭiggahetvā dethā’’ti vutte vacanaṃ assutvā vā anādiyitvā vā bhikkhaṃ dentiyeva, vinayadukkaṭā muccati, puna paṭiggahetvā aññā bhikkhā paṭiggahetabbā. Sace mahāvāto tato tato rajaṃ pāteti, na sakkā hoti bhikkhaṃ gahetuṃ, ‘‘anupasampannassa dassāmī’’ti suddhacittena ābhogaṃ katvā gaṇhituṃ vaṭṭati. Taṃ anupasampannassa datvā puna tena dinnaṃ vā tassa vissāsena vā paṭiggahetvā bhuñjituṃ vaṭṭati. Assukheḷasiṅghāṇikādīsu yaṃ ṭhānato cavitvā hatthe vā patte vā patati, taṃ paṭiggahetabbaṃ, aṅgalaggaṃ paṭiggahitameva. Patantampi vocchinnañce antarā na gahetabbaṃ, uggahitakaṃ nāma hoti, taṃ pacchā paṭiggahitampi na vaṭṭati. Yaṃ pana bhesajjaṃ vā mūlaphalaṃ vā mātādīnaṃ atthāya gahetvā chāyatthāya vā phalinisākhaṃ ukkhipitvā gacchati, tato yaṃ icchati, taṃ puna paṭiggahetvā paribhuñjituṃ vaṭṭati. Yo pana tattha jātakaphalinisākhāya vā valliyā vā gahetvā cāleti. Tassa tato laddhaṃ phalaṃ na vaṭṭati, durupaciṇṇadukkaṭañca āpajjati, aññassa taṃ vaṭṭati, phalirukkhaṃ pana apassayituṃ vā ālambituṃ vā vaṭṭati, paṭiggahetvā ṭhapite yaṃ aññaṃ aṅkurādi uppajjati, paṭiggahitameva taṃ. Yāva hi hatthato mutte nirapekkho na hoti, nirapekkhatāya vā hatthato na muccati, tāva na paṭiggahaṇaṃ vijahati, ayamettha saṅkhepo, vitthāro pana samantapāsādikāyaṃ vutto.
“口门”是指咽喉管道。因为不管是从嘴巴进去,还是从鼻子进去,只要是要通过喉咙吞下去的,这一切都算是从口门进入的。“食物”是指任何一种东西——不管是时药、夜分药、七日药,还是尽寿药。因为这一切都是要吞下去才能受用的,所以都叫做“食物”。其中,所有谷物或类似谷物的东西,以及椰子、棕榈果、菠萝蜜、面包果、葫芦、南瓜、花瓜、蒂普沙果、埃拉鲁卡果这九种大果,还有其他蔬菜,以及任何可以吃的森林根、叶、花、果等,这一切因为必须在正午之前吃完,所以叫时药。芒果饮、蒲桃饮、香蕉饮、芭蕉饮、蜜饮、葡萄饮、藕根饮、酸枣饮这八种饮品,还有跟它们同类的,比如藤黄果、酸橙、木苹果、迦比陀果、拘萨婆果、迦罗曼陀等小果做成的饮品——所有这些,如果是由未受具足戒的人用冷水捣碎做成的,或者经过太阳晒过的,因为可以放到夜里后夜分再喝,所以叫夜分药。其余允许的果、叶、花汁等,道理也一样。酥油等五种药,因为可以存放七天再受用,所以叫七日药。除了时药、夜分药、七日药这三类,以及非时水之外,其余一切的根、果、非果等物,既不用来嚼食,也不用来当饭吃,因为可以一辈子存着,有需要的时候才受用,所以叫尽寿药。“取来”就是送进嘴里。“除了水和齿木之外”:这句话是为了消除那些在不是食物的地方——比如喝水时以为是食物,或者用齿木时以为“这是从口门拿进来的”——而产生疑惑的人的疑惑。水可以随意喝,齿木也可以当作齿木来用。除了这两样之外,其余的东西如果拿起来是为了吞下去,一拿起来就犯恶作,每吞一口就犯巴吉帝亚。即使不知道是齿木的汁液而流进嘴里,也一样犯巴吉帝亚。
Mukhadvāranti galanāḷikaṃ. Mukhena vā hi paviṭṭhaṃ hotu, nāsikāya vā, galena ajjhoharaṇīyatāya sabbampi taṃ mukhadvāraṃ pavesitameva hoti. Āhāranti yaṃkiñci yāvakālikaṃ vā yāmakālikaṃ vā sattāhakālikaṃ vā yāvajīvikaṃ vā. Sabbañhetaṃ ajjhoharaṇīyattā ‘āhāro’ti vuccati, tattha sabbampi dhaññaṃ vā dhaññānulomaṃ vā tālanāḷikerapanasalabujaalābukumbhaṇḍapussaphalatipusaphalaeḷālukasaṅkhātaṃ navavidhaṃ mahāphalañceva aparaṇṇañca, yañcaññaṃ vanamūlapattapupphaphalādi āhāratthaṃ pharati, taṃ sabbaṃ yāva majjhanhikakālo, tāva paribhuñjitabbato yāvakālikaṃ nāma. Ambapānaṃ jambupānaṃ cocapānaṃ mocapānaṃ madhukapānaṃ muddikapānaṃ sālūkapānaṃ phārusakapānanti imāni aṭṭha pānāni, yāni ca tesaṃ anulomāni vettatintiṇikamātuluṅgakapiṭṭhakosambakaramandādikhuddakaphalapānāni, etāni sabbāni anupasampannehi sītodakena madditvā katāni ādiccapākāni vā yāva rattiyā pacchimayāmaṃ nidahitvā paribhuñjitabbato yāmakālikāni nāma. Avasesesu anuññātaphalapattapuppharasesupi eseva nayo. Sappiādīni pañca bhesajjāni sattāhaṃ nidahitvā paribhuñjitabbato sattāhakālikāni nāma. Idaṃ pana yāvakālikādittayaṃ kālavimuttañca udakaṃ ṭhapetvā avasesamūlaphalāphalādi yaṃ neva khādanīyatthaṃ na bhojanīyatthaṃ pharati , taṃ yāvajīvaṃ nidahitvā sati paccaye paribhuñjitabbato yāvajīvikaṃ nāma. Āhareyyāti paveseyya. Aññatra udakadantaponāti idaṃ anāhārepi udake āhārasaññāya, dantapone ca ‘‘mukhadvāraṃ āhaṭaṃ ida’’nti saññāya kukkuccāyantānaṃ kukkuccavinodanatthaṃ vuttaṃ. Udakañhi yathāsukhaṃ pātuṃ, dantakaṭṭhañca dantaponaparibhogena paribhuñjituṃ vaṭṭati. Ṭhapetvā pana idaṃ dvayaṃ avasesaṃ ajjhoharaṇatthāya gaṇhato gahaṇe dukkaṭaṃ, ajjhohāre ajjhohāre pācittiyaṃ, sacepi dantakaṭṭharaso ajānantassa anto pavisati, pācittiyameva.
在毗舍离,因一位比丘而制定:关于以不与而取的方式取用食物。“除了水和齿木之外”——这是此处的随制,是共通制定,不是针对特定事件的命令,归入三句巴吉帝亚。对于已受持的食物,若生起未受持想,或心存疑惑,犯恶作。若生起已受持想,对水和齿木,对四种大污秽物,在有因缘时、没有净人时自己拿来受用,以及疯癫者等,都无犯。这里,不听话者和无能力者不算净人,他们属于非净人一边。没有灰时,可以烧干木;没有干木时,也可以从树上砍生木来做;为了取黏土,也可以掘地。但这四种大污秽物,名为“时药”,只有在身命遭受危险的那一刻才可以自己拿;其他时候应当让人受持后再受用。未受持、未许可、没有烟等非吞咽物、吞咽——这是此处犯相的四项要素。其起源等细节,与羊毛学处类似。
Vesāliyaṃ aññataraṃ bhikkhuṃ ārabbha adinnaṃ āhāraṃ āharaṇavatthusmiṃ paññattaṃ, ‘‘aññatra udakadantaponā’’ti ayamettha anupaññatti, sādhāraṇapaññatti , anāṇattikaṃ, tikapācittiyaṃ, paṭiggahitake appaṭiggahitasaññino, vematikassa vā dukkaṭaṃ. Paṭiggahitasaññissa, udakadantapone, cattāri mahāvikaṭāni sati paccaye asati kappiyakārake sāmaṃ gahetvā paribhuñjantassa, ummattakādīnañca anāpatti. Ettha dubbacopi asamatthopi kappiyakārako asantapakkheyeva tiṭṭhati, chārikāya asati sukkhadāruṃ jhāpetvā, tasmiñca asati alladāruṃ rukkhato chinditvāpi kātuṃ, mattikatthāya ca pathaviṃ khaṇitumpi vaṭṭati, idaṃ pana catubbidhampi mahāvikaṭaṃ kālodissaṃ nāma sappadaṭṭhakkhaṇeyeva sāmaṃ gahetuṃ vaṭṭati, aññadā paṭiggāhāpetvā paribhuñjitabbaṃ. Appaṭiggahitakatā, ananuññātatā, dhūmādiabbohārikābhāvo, ajjhoharaṇanti imānettha cattāri aṅgāni. Samuṭṭhānādīni eḷakalomasadisānīti.