4. 舍断论义注
6 段
关于舍弃的讨论
4. Jahatikathā
关于“无经引用论”的解说
1. Nasuttāharaṇakathāvaṇṇanā
279现在开始是“舍弃论”。其中,有些人主张:“证得禅那的凡夫,在现观四谛的同时就成为不还者,他的欲贪和嗔恚在还是凡夫的阶段就已经断除了。”比如现在的正量部就是这样。为了破除他们的这种主张,自宗论师问“凡夫舍弃吗”,他宗论师因为看不到那些被禅那镇伏的烦恼还会现起,就承认了。可是,那些烦恼即使被禅那镇伏,也只有通过不还道才能彻底断除,所以自宗论师又用“彻底”等话继续追问;他宗论师因为不存在那样的断除,就否定了。自宗论师针对“镇伏”一词发问,指的是彻底的镇伏。此后,就结合不还道的含义,展开与凡夫的对照讨论。这部分意思很清楚。
279. Idāni jahatikathā nāma hoti. Tattha yesaṃ ‘‘jhānalābhī puthujjano saha saccābhisamayā anāgāmī nāma hoti, tassa puthujjanakāleyeva kāmarāgabyāpādā pahīnā’’ti laddhi seyyathāpi etarahi sammitiyānaṃ, tesaṃ taṃ laddhiṃ bhindituṃ jahati puthujjanoti pucchā sakavādissa, jhānavikkhambhitānaṃ pana tesaṃ pariyuṭṭhānaṃ apassantassa paṭiññā paravādissa. Yasmā pana tesaṃ jhānavikkhambhitānampi anāgāmimaggeneva accantaṃ pahānaṃ hoti, tasmā puna accantantiādianuyogo sakavādissa, tathārūpassa pahānassa abhāvato paṭikkhepo itarassa. Vikkhambhetīti accantavikkhambhanameva sandhāya pucchā sakavādissa. Tato paraṃ anāgāmimaggaṭṭhena saddhiṃ puthujjanasaṃsandanaṃ hoti. Taṃ uttānatthameva.
280接着,当被问到“是否安住于不还果”时,他针对以禅那为基础的不还状态而承认。当被问到“是否安住于阿罗汉果”时,他否定,因为见道并不能断除上分结。
280. Tato paraṃ anāgāmiphale saṇṭhātīti puṭṭho jhānānāgāmitaṃ sandhāya paṭijānāti. Arahatte saṇṭhātīti puṭṭho dassanamaggena uddhambhāgiyānaṃ pahānābhāvato paṭikkhipati.
被问到“是不是无前无后地证得三道”时,他因为并没有那样的修习而否认。再次被问到时,他是就三道各自都有作用这一事实而承认。在关于沙门果的提问中,也是同样的道理。被问到“由哪一道”时,他是就依禅那而证的不还道,说“由不还道”。再次被问到三结的断除时,他否认,因为那些烦恼并不是由不还道所断除的。第二次被问到时,他是就初道本身就是依禅那而证的不还道这一点而承认。这里其余的内容都很清楚。
Apubbaṃ acarimaṃ tayo maggeti puṭṭho tathārūpāya bhāvanāya abhāvā paṭikkhipati. Puna puṭṭho tiṇṇaṃ maggānaṃ kiccasabbhāvaṃ sandhāya paṭijānāti. Sāmaññaphalapucchāsupi eseva nayo. Katamena maggenāti puṭṭho anāgāmimaggenāti jhānānāgāmitaṃ sandhāya vadati. Puna saṃyojanappahānaṃ puṭṭho tiṇṇaṃ anāgāmimaggena tesaṃ kilesānaṃ appaheyyattā paṭikkhipati. Dutiyaṃ puṭṭho paṭhamamaggasseva jhānānāgāmimaggabhāvaṃ sandhāya paṭijānāti. Sesamettha uttānatthamevāti.
舍弃的讨论。
