3. 第三最上品注释
14. Etadaggavaggo
11. 最上品复注 · 61 段
3. 第三最上品注释
(14) 3. Tatiyaetadaggavaggavaṇṇanā
罗睺罗长老和拉塔巴拉长老的故事
Rāhula-raṭṭhapālattheravatthu
209-210第三项的第一和第二项里说的“三学”,是指增上戒学、增上心学、增上慧学这三学。“断了十四餐饭食”,是说整整七天不进食,每天断两餐,这样一共断了十四餐饭食。
209-210. Tatiyassa paṭhamadutiyesu tisso sikkhāti adhisīlaadhicittaadhipaññāsaṅkhātā tisso sikkhā. Cuddasa bhattacchede katvāti sattāhaṃ nirāhāratāya ekekasmiṃ divase dvinnaṃ bhattacchedānaṃ vasena cuddasa bhattacchede katvā.
“对他们”就是指对那些苦行仙人。“备办葫芦器皿等资具”意思是把葫芦器皿等苦行者的生活用具都准备好。“具有灼热身界者”是说因为胆汁过盛,身体本身就带着灼热。“十万”是数量十万。以十万为数量,所以叫“十万”,这就像“色有即是色”一样,省略了后面的词;或者也可以看作是在表示“具有”之义的a后缀。杀生等不善法现行所形成的腥臭、尸臭般的气味,在他们身上不存在,所以叫“无腥臭”,意思是远离了前面所说的烦恼现行。这里把烦恼现行称为“腥臭”。为什么呢?因为不令人欢喜,因为混杂着烦恼的不净,因为为善人所厌恶,因为带来极度恶臭的状态。确实如此,凡是烦恼增盛的众生,他们就极度恶臭。因此,无烦恼者的死尸也不臭。“布施堂的运载”是指在布施堂担负重担者。“量谷者”是指每天依据限定的布施份额来称量谷物的人。
Tesanti tesaṃ tāpasānaṃ. Lābubhājanādiparikkhāraṃ saṃvidhāyāti lābubhājanāditāpasaparikkhāraṃ saṃvidahitvā. Sapariḷāhakāyadhātukoti ussannapittatāya sapariḷāhakāyasabhāvo. Satasahassāti satasahassaparimāṇā. Satasahassaṃ parimāṇaṃ etesanti satasahassā uttarapadalopena yathā ‘‘rūpabhavo rūpa’’nti, atthiatthe vā akārapaccayo daṭṭhabbo. Pāṇātipātādiakusaladhammasamudācārasaṅkhāto āmagandho kuṇapagandho natthi etesanti nirāmagandhā, yathāvuttakilesasamudācārarahitāti attho. Kilesasamudācāro hettha ‘‘āmagandho’’ti vutto. Kiṃkāraṇā? Amanuññattā, kilesaasucimissattā, sabbhi jigucchitattā, paramaduggandhabhāvavahattā ca. Tathā hi ye ye ussannakilesā sattā, te te atiduggandhā honti. Teneva nikkilesānaṃ matasarīrampi duggandhaṃ na hoti. Dānaggaparivahanaketi dānaggadhuravahanake. Māpakoti divase divase parimitaparibbayadānavasena dhaññamāpako.
“Pāḷi”是指在《律藏》的巴利中。接着他引述《鹿本生》来讲这个故事:据说在过去世,菩萨投生为鹿,被鹿群围绕着住在森林里。那时,他的妹妹带着自己的幼子来到他跟前,说:“兄长,请教会这外甥鹿的诈术。”菩萨答应说“好”,然后说:“去吧,孩子,你要在某个时辰来学习。”那鹿崽没有错过舅父指定的时间,按时到他那里学习鹿的诈术。有一天,它在林中游走时被绳套套住,发出了被缚的哀叫声。鹿群逃散后,向它的母亲报告:“你的儿子被绳套套住了。”她便来到兄长那里,问:“兄长,我那外甥被你教会鹿的诈术了吗?”菩萨说:“你不该对你儿子有什么不好的猜疑,他已很好地学会了鹿的诈术,现在他会回来,让你满心欢喜。”说完便讲了“那鹿,以三姿……”等话。
Pāḷiyanti vinayapāḷiyaṃ. Migajātakaṃ āharitvā kathesīti atīte kira bodhisatto migayoniyaṃ nibbattitvā migagaṇaparivuto araññe vasati. Athassa bhaginī attano puttakaṃ upanetvā ‘‘bhātika imaṃ bhāgineyyaṃ migamāyaṃ sikkhāpehī’’ti āha. Bodhisatto ‘‘sādhū’’ti paṭissuṇitvā ‘‘gaccha tāta, asukavelāyaṃ nāma āgantvā sikkheyyāsī’’ti āha. So mātulena vuttavelaṃ anatikkamitvā taṃ upasaṅkamitvā migamāyaṃ sikkhi. So ekadivasaṃ vane vicaranto pāsena baddho baddharavaṃ viravi. Migagaṇo palāyitvā ‘‘putto te pāsena baddho’’ti tassa mātuyā ārocesi. Sā bhātu santikaṃ gantvā ‘‘bhātika bhāgineyyo te migamāyaṃ sikkhāpito’’ti pucchi. Bodhisatto ‘‘mā tvaṃ puttassa kiñci pāpakaṃ āsaṅki, suggahitā tena migamāyā, idāni taṃ hāsayamāno āgacchissatī’’ti vatvā ‘‘migaṃ tipallattha’’ntiādimāha.
这里,“鹿”指的是外甥鹿。“具三姿”是指卧姿:以两侧侧卧、又以正直仰卧,共有三种卧法,所以叫具三姿;或者说他有三种卧姿,因此叫具三姿,这就是“具三姿”。“具多种诈术”是指有很多诈术、很会欺骗。“具八蹄”是指每一只脚各有两个蹄,合起来具备八蹄。“半夜饮水”是指过了初夜,在中夜时分从森林出来喝水,所以半夜饮水,因此叫半夜饮水;也有读作“于半夜饮水”。我把外甥鹿的诈术好好地教会了。怎么教的呢?外甥用一侧鼻孔贴地呼吸,以六种伎俩胜过猎人。这话的意思是:我这样教了你的儿子,使他堵住上侧鼻孔的气息,用下侧鼻孔紧贴地面,同样贴地呼吸,以六种伎俩胜过猎人,以六种方式压制、欺骗他。是哪六种呢?伸开四腿,以一侧侧卧;用蹄子刨草刨土;把舌头伸出来;让肚子鼓胀起来;排泄大小便;堵住气息。或者也可以说,我这样教了他,使他用一侧鼻孔贴地呼吸。六种,就是上面所说的六种方式。伎俩,意思是耍伎俩,欺骗猎人。贤姊,是对姐妹的称呼。外甥,就是如此指出这个以六种方式行骗的外甥。
Tattha miganti bhāgineyyamigaṃ. Tipallatthaṃ vuccati sayanaṃ, ubhohi passehi ujukameva ca nipannakavasena tīhākārehi pallatthaṃ assa, tīṇi vā pallatthāni assāti tipallattho, taṃ tipallatthaṃ. Anekamāyanti bahumāyaṃ bahuvañcanaṃ. Aṭṭhakkhuranti ekekasmiṃ pāde dvinnaṃ dvinnaṃ vasena aṭṭhahi khurehi samannāgataṃ. Aḍḍharattāpapāyinti purimayāmaṃ atikkamitvā majjhimayāme araññato āgamma pānīyassa pivanato aḍḍharatte āpaṃ pivatīti aḍḍharattāpapāyī. ‘‘Aḍḍharatte āpapāyi’’ntipi pāṭho. Mama bhāgineyyaṃ migaṃ ahaṃ sādhukaṃ migamāyaṃ uggaṇhāpesiṃ. Kathaṃ? Yathā ekena sotena chamāyaṃ assasanto chahi kalāhi atibhoti bhāgineyyo. Idaṃ vuttaṃ hoti – ayañhi tava puttaṃ tathā uggaṇhāpesiṃ, yathā ekasmiṃ uparimanāsikāsote vātaṃ sannirumbhitvā pathaviyaṃ allīnena ekena heṭṭhimanāsikāsotena tatheva chamāyaṃ assasanto chahi kalāhi luddakaṃ atibhoti, chahi koṭṭhāsehi ajjhottharati vañcetīti attho. Katamehi chahi? Cattāro pāde pasāretvā ekena passena seyyāya, khurehi tiṇapaṃsukhaṇanena, jivhāninnāmanena, udarassa uddhumātabhāvakaraṇena, uccārapassāvavissajjanena, vātassa nirumbhanenāti. Atha vā tathā naṃ uggaṇhāpesiṃ, yathā ekena sotena chamāyaṃ assasanto. Chahīti heṭṭhā vuttehi chahi kāraṇehi. Kalāhīti kalāyissati, luddakaṃ vañcessatīti attho. Bhotīti bhaginiṃ ālapati. Bhāgineyyoti evaṃ chahi kāraṇehi vañcakaṃ bhāgineyyaṃ niddisati.
菩萨这样讲述外甥已经熟练掌握鹿的诈术,借此安慰妹妹。那只小鹿被绳套套住后,一点也不挣扎,就地以大胁侧卧,伸开四腿,用蹄子在脚边刨土,拔起草和泥土,排泄大小便,垂下头,伸出舌头,让唾液弄脏身体,憋住呼吸使肚子鼓胀,翻转眼珠,让气息从下鼻腔流通、堵住上鼻腔的气息,使全身僵硬,装出死掉的样子。青蝇围着它团团转,乌鸦也落在它身上各处。猎人走过来,用手拍它的肚子,说:“这鹿肯定是清早就被套住了,已经腐烂了。”于是解开绑绳,心里毫无疑虑,想:“我就在这里把它剖开,取了肉再走。”便开始去捡枝叶。小鹿立刻站起来,四脚立定,抖了抖身体,伸长脖子,像被大风吹散的云一样,飞快地跑回母亲身边。导师说:“诸比丘,不是现在罗睺罗才想修学,过去世他也一样想修学。”就这样引述《鹿本生》来说法。
Evaṃ bodhisatto bhāgineyyassa migamāyaṃ sādhukaṃ uggahitabhāvaṃ vadanto bhaginiṃ samassāsesi. Sopi migapotako pāse baddho anibandhitvāyeva bhūmiyaṃ mahāphāsukapassena pāde pasāretvā nipanno pādānaṃ āsannaṭṭhāne khurehi eva paharitvā paṃsuñca tiṇāni ca uppāṭetvā uccārapassāvaṃ vissajjetvā sīsaṃ pātetvā jivhaṃ ninnāmetvā sarīraṃ kheḷakilinnaṃ katvā vātaggahaṇena udaraṃ uddhumātakaṃ katvā akkhīni parivattetvā heṭṭhānāsikāsotena vātaṃ sañcarāpento uparimanāsikāsotena vātaṃ sannirumbhitvā sakalasarīraṃ thaddhabhāvaṃ gāhāpetvā matakākāraṃ dassesi, nīlamakkhikāpi naṃ samparivāresuṃ, tasmiṃ tasmiṃ ṭhāne kākā nilīyiṃsu. Luddo āgantvā udare hatthena paharitvā ‘‘pātova baddho bhavissati, pūtiko jāto’’ti tassa bandhanarajjuṃ mocetvā ‘‘ettheva dāni naṃ ukkantitvā maṃsaṃ ādāya gamissāmī’’ti nirāsaṅko hutvā sākhāpalāsaṃ gahetuṃ āraddho. Migapotakopi uṭṭhāya catūhi pādehi ṭhatvā kāyaṃ vidhunitvā gīvaṃ pasāretvā mahāvātena chinnavalāhako viya vegena mātu santikaṃ agamāsi. Satthā ‘‘na, bhikkhave, rāhulo idāneva sikkhākāmo, pubbepi sikkhākāmoyevā’’ti evaṃ migajātakaṃ āharitvā kathesi.
他教导了《庵婆罗林罗睺罗教诫经》。也就是说,世尊这样开示:“罗睺罗,你看见这盛水器里剩下的那一点水吗?”
“是的,尊者。”
“罗睺罗,那些在明知而妄语时没有惭愧心的人,他们的沙门性就像这样少。”世尊以这类方式讲述了《庵婆罗林罗睺罗教诫经》(《中部》2.107等)。
“当他正在思惟与在家生活相关的念头时”:据说,尊者罗睺罗当时紧跟在世尊身后走着,从脚底一直看到头顶的发梢,仔细端详如来。他看到佛陀世尊威仪的庄严,心里想:“世尊真是光彩照人!他的身体以三十二大人相庄严装饰,又有一丈光晕环绕,仿佛置身于散开的金粉之中,又像被闪电环绕的金山,像被机关牵引出来、用宝石装饰的金质祭坛,虽然披着粪扫衣,却像被红毯围绕的金山,像被珊瑚藤装饰的金瓶,像用中国香粉供养的金塔,像涂了虫胶的金柱,像红色云层中刹那升起的满月。啊!这是由圆满三十巴拉密的威力所庄严的有身之相,真是殊胜美好!”
接着他又看看自己,心想:“我也很庄严。如果世尊在四大洲做转轮王,一定会给我辅臣的位置,那样的话,赡部洲大地就会更加光彩夺目。”他就这样缘着自己的身体,生起了与在家生活相关的欲贪。针对这一点,论中说:“他看到了导师和自己双方的容貌庄严之后,正在思惟与在家生活相关的念头。”
Ambalaṭṭhiyarāhulovādaṃ desesīti ‘‘passasi no tvaṃ, rāhula, imaṃ parittaṃ udakāvasesaṃ udakādāne ṭhapitanti? Evaṃ, bhante. Evaṃ parittakaṃ kho, rāhula, tesaṃ sāmaññaṃ, yesaṃ natthi sampajānamusāvāde lajjā’’ti evamādinā ambalaṭṭhiyarāhulovādaṃ (ma. ni. 2.107 ādayo) kathesi. Gehasitaṃ vitakkaṃ vitakkentassāti āyasmā kira rāhulo bhagavato piṭṭhito piṭṭhito gacchantova pādatalato yāva upari kesantā tathāgataṃ olokesi, so bhagavato buddhavesavilāsaṃ disvā ‘‘sobhati bhagavā dvattiṃsamahāpurisalakkhaṇavicittasarīro byāmappabhāparikkhittatāya vippakiṇṇasuvaṇṇacuṇṇamajjhagato viya vijjulatāparikkhitto kanakapabbato viya yantasamākaḍḍhitaratanavicittasuvaṇṇaagghikaṃ viya paṃsukūlacīvarappaṭicchannopi rattakambalaparikkhittakanakapabbato viya pavāḷalatāpaṭimaṇḍitasuvaṇṇaghaṭikaṃ viya cīnapiṭṭhacuṇṇapūjitasuvaṇṇacetiyaṃ viya lākhārasānulitto kanakathūpo viya rattavalāhakantaragato taṅkhaṇamuggatapuṇṇacando viya aho samatiṃsapāramitānubhāvena sajjitassa attabhāvassa sirisampattī’’ti cintesi. Tato attānampi oloketvā ‘‘ahampi sobhāmi, sace bhagavā catūsu mahādīpesu cakkavattirajjaṃ akarissa, mayhaṃ pariṇāyakaṭṭhānantaramadassa, evaṃ sante ativiya jambudīpatalaṃ atisobhissā’’ti attabhāvaṃ nissāya gehasitaṃ chandarāgaṃ uppādesi. Taṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ – ‘‘satthu ceva attano ca rūpasampattiṃ disvā gehasitaṃ vitakkaṃ vitakkentassā’’ti.
世尊走在前面时,心里也在想:现在罗睺罗的身体已经皮肉饱满、血气充足,他的心正是容易贪著可爱色等所缘的时候,罗睺罗难道就这样白白浪费时间吗?接着,就像在清澈的水中看见鱼,又像在干净的镜面上看见自己的脸一样,世尊当下就看到了罗睺罗生起的那个心念。看到之后,他想:这个罗睺罗身为我的儿子,跟在我后面走,却依着自己的身体生起在家人的欲贪,想着“我长得好看,我的肤色鲜亮”。他跳进了没有渡口的地方,走上了错路,在不应去的境界里游荡,就像迷了方向的旅人,走向不该去的地方。这个烦恼如果在他内心不断增长,就会让他连自己的利益都不能如实看清,也看不清他人的利益,更看不清自他双方的利益。由此还会让他投生到地狱、畜生道、饿鬼界、阿修罗道,甚至投生在狭窄的母胎里,让他在无始的轮回流转中不断沉沦。就像一艘装满了各种珍宝的大船,如果木板裂开进了水,一刻也不能不管,必须赶紧把漏洞堵上;同样,对罗睺罗也不能有一刻不管。趁这个烦恼还没有从内部毁掉他戒宝等种种功德之前,我要马上制止他。世尊这样下定了决心。然后世尊叫来罗睺罗,开示了《大罗睺罗教诫经》(《中部》2.113等):罗睺罗,无论哪种色,过去的、未来的、现在的,内在的或外在的,粗的或细的,低劣的或殊胜的,远的或近的,一切色都应当以正智慧如实看见:这不是我的,这不是我,这不是我的自我。罗睺罗,难道只是色吗?善逝难道只是色吗?罗睺罗,还有受,罗睺罗,还有想,罗睺罗,还有行,罗睺罗,还有识。为了说明这一点,才说“罗睺罗,无论哪种色……乃至……说了”。
Bhagavāpi purato gacchantova cintesi – ‘‘paripuṇṇacchavimaṃsalohito dāni rāhulassa attabhāvo, rajanīyesu rūpārammaṇādīsu cittassa pakkhandanakālo jāto, nipphalatāya nu kho rāhulo vītināmetī’’ti. Atha sahāvajjaneneva pasanne udake macchaṃ viya parisuddhe ādāsamaṇḍale mukhanimittaṃ viya ca tassa taṃ cittuppādaṃ addasa, disvā ca ‘‘ayaṃ rāhulo mayhaṃ atrajo hutvā mama pacchato āgacchanto ‘ahaṃ sobhāmi, mayhaṃ vaṇṇāyatanaṃ pasanna’nti attabhāvaṃ nissāya gehasitaṃ chandarāgaṃ uppādeti, atitthe pakkhando, uppathaṃ paṭipanno, agocare carati, disāmūḷhaaddhiko viya agantabbaṃ disaṃ gacchati, ayaṃ kho panassa kileso abbhantare vaḍḍhanto attatthampi yathābhūtaṃ passituṃ na dassissati paratthampi ubhayatthampi, tato nirayepi paṭisandhiṃ gaṇhāpessati, tiracchānayoniyampi pettivisayepi asurakāyepi sambādhepi mātukucchisminti anamatagge saṃsāravaṭṭe paripātessati. Yathā kho pana anekaratanapūrā mahānāvā bhinnaphalakantarena udakaṃ ādiyamānā muhuttampi na ajjhupekkhitabbā hoti, vegena vegenassā vivaraṃ pidahituṃ vaṭṭati, evameva ayampi na ajjhupekkhitabbo. Yāvassa ayaṃ kileso abbhantare sīlaratanādīni na vināseti, tāvadeva naṃ niggaṇhissāmī’’ti ajjhāsayaṃ akāsi. Tato rāhulaṃ āmantetvā ‘‘yaṃ kiñci, rāhula, rūpaṃ atītānāgatapaccuppannaṃ ajjhattaṃ vā bahiddhā vā oḷārikaṃ vā sukhumaṃ vā hīnaṃ vā paṇītaṃ vā yaṃ dūre santike vā, sabbaṃ rūpaṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbanti. Rūpameva nu kho bhagavā rūpameva nu kho sugatāti. Rūpampi rāhula, vedanāpi rāhula, saññāpi rāhula, saṅkhārāpi rāhula, viññāṇampi rāhulā’’ti mahārāhulovādasuttaṃ (ma. ni. 2.113 ādayo) abhāsi. Taṃ dassetuṃ – ‘‘yaṃ kiñci rāhula…pe… kathesī’’ti vuttaṃ.
不过在《相应部》里,他们说到“罗睺罗教诫”时,指的是《罗睺罗相应》中所说的那篇罗睺罗教诫。其中,长老罗睺罗请求说:“萨度,尊者,愿世尊为我简要地说法,我听了世尊的法之后,就能独自远离、不放逸、热诚、专心修行。”世尊于是以“罗睺罗,你怎么想,眼是常还是无常?”
“是无常的,尊者。”
“那无常的东西是苦还是乐?”
“是苦的,尊者。”
“那无常、苦、会变坏的东西,适合这样观察——‘这是我的,这是我,这是我的自我’吗?”等等开始,讲说了罗睺罗教诫。这里的意思是:那只是长老的观业处,并不像《大罗睺罗教诫》那样,是为了切断思惟而说的。
Saṃyuttake pana rāhulovādoti rāhulasaṃyutte vuttarāhulovādaṃ sandhāya vadanti. Tattha ‘‘sādhu me, bhante, bhagavā saṃkhittena dhammaṃ desetu, yamahaṃ, bhante, bhagavato dhammaṃ sutvā eko vūpakaṭṭho appamatto ātāpī pahitatto vihareyya’’nti therena yācito ‘‘taṃ kiṃ maññasi, rāhula, cakkhu niccaṃ vā aniccaṃ vāti? Aniccaṃ, bhante. Yaṃ panāniccaṃ , dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vāti? Dukkhaṃ, bhante. Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, kallaṃ nu taṃ samanupassituṃ ‘etaṃ mama, esohamasmi, eso me attā’’’tiādinā rāhulovādaṃ (saṃ. ni. 2.188 ādayo) ārabhi. Therassa vipassanācāroyeva, na pana mahārāhulovādo viya vitakkūpacchedāya vuttoti adhippāyo.
那时,导师知道他的智慧已经成熟等等。据说,世尊独自静坐时,心里生起了这样的念头:“罗睺罗那些能令解脱成熟的法已经成熟了。我何不进一步引导罗睺罗,让他灭尽诸漏呢?”于是,世尊在上午穿好衣服,拿着衣钵,进舍卫城乞食。饭后乞食回来,便叫来具寿罗睺罗说:“罗睺罗,拿坐具来,我们去盲林坐禅过午。”具寿罗睺罗回答“是的,尊者”,便拿了坐具,紧跟在世尊身后。那时,有数千天众前来顶礼世尊,跟在后面,心想:“今天世尊将更进一步引导具寿罗睺罗,让他灭尽诸漏。”于是,世尊进入盲林,在一棵树下铺好的座位上坐下。具寿罗睺罗也顶礼世尊后,坐在一边。接着,世尊叫来具寿罗睺罗,以“罗睺罗,你怎么看?眼是常还是无常?”
“是无常的,尊者。”
“那无常的是苦还是乐?”
“是苦的,尊者。”
“那无常、苦、会变坏的法,适合这样观察吗——‘这是我的,这是我,这是我的自我’?”等等,这样给予了罗睺罗教诫(《相应部》4.121)。针对这件事,才这样说:“坐在盲林中,说了《小罗睺罗教诫》。”
Athassa satthā ñāṇaparipākaṃ ñatvātiādīsu bhagavato kira rahogatassa paṭisallīnassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi ‘‘paripakkā kho rāhulassa vimuttiparipācanīyā dhammā, yannūnāhaṃ rāhulaṃ uttari āsavānaṃ khaye vineyya’’nti? Athassa bhagavā pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto āyasmantaṃ rāhulaṃ āmantesi – ‘‘gaṇhāhi, rāhula, nisīdanaṃ, yena andhavanaṃ tenupasaṅkamissāma divāvihārāyā’’ti. ‘‘Evaṃ, bhante’’ti kho āyasmā rāhulo bhagavato paṭissutvā nisīdanaṃ ādāya bhagavato piṭṭhito piṭṭhito anubandhi. Tena kho pana samayena anekāni devatāsahassāni bhagavantaṃ abhivanditvā anubandhitā honti ‘‘ajja bhagavā āyasmantaṃ rāhulaṃ uttari āsavānaṃ khaye vinessatī’’ti. Atha kho bhagavā andhavanaṃ ajjhogāhetvā aññatarasmiṃ rukkhamūle paññatte āsane nisīdi. Āyasmāpi rāhulo bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Atha āyasmantaṃ rāhulaṃ āmantetvā ‘‘taṃ kiṃ maññasi, rāhula, cakkhu niccaṃ vā aniccaṃ vāti? Aniccaṃ, bhante. Yaṃ panāniccaṃ, dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vāti? Dukkhaṃ, bhante. Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, kallaṃ nu taṃ samanupassituṃ ‘etaṃ mama, esohamasmi, eso me attā’’’tiādinā rāhulovādaṃ (saṃ. ni. 4.121) adāsi. Taṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ – ‘‘andhavane nisinno cūḷarāhulovādaṃ kathesī’’ti.
“由万亿天众”:这些天众,就是具寿罗睺罗身为大地王时,在莲华上世尊足下发愿,与他一同发愿的那些天人。其中,有些生为地居天,有些生为空居天,有些生在四大王天等天界,有些生在梵天界。但在这一天,她们全都聚集在一处,也就是这盲林之中。
Koṭisatasahassadevatāhīti āyasmatā rāhulena padumuttarassa bhagavato pādamūle pathavindhararājakāle patthanaṃ ṭhapentena saddhiṃ patthanaṃ ṭhapitadevatāyevetā. Tāsu pana kāci bhūmaṭṭhadevatā, kāci antalikkhaṭṭhakā, kāci cātumahārājikādidevaloke, kāci brahmaloke nibbattā, imasmiṃ pana divase sabbā ekaṭṭhāne andhavanasmiṃyeva sannipatitā.
“过夜食”是指允许保留一夜的剩食,已经超过一夜、变坏了。所谓“超过一夜”,这个名称指的就是这个,也就是“过夜食”。这里词义是:因为变坏的过失而被压倒,所以叫“变质”;变质本身就是“过夜食”。
“麸团”是指大麦麸团。
“接受之后”:父亲说“那么,亲爱的拉塔巴拉,请接受明天的饭食吧”,他接受了明天的饭食。这里,长老平时是严格次第乞食的行者,按常规本来不接受所谓“明天的饭食”,但他是出于对母亲的悲悯才接受的。据说,他母亲每次忆念长老,就生起极大的忧愁,哭着,像成了受苦的人一样。所以长老想:“如果我连见她一面都不见就离开,她的心恐怕会裂开。”于是出于悲悯而接受了。因为有智慧的比丘,不会对父母、戒师、亲教师该给的悲悯置之不理,只求头陀支的清净。
Ābhidosikanti pārivāsikaṃ ekarattātikkantaṃ pūtibhūtaṃ. Ekarattātikkantasseva hi nāmasaññā esā, yadidaṃ ābhidosikoti. Ayaṃ panettha vacanattho – pūtibhāvadosena abhibhūtoti abhidoso, abhidosoyeva ābhidosiko. Kummāsanti yavakummāsaṃ. Adhivāsetvāti ‘‘tena hi, tāta raṭṭhapāla, adhivāsehi svātanāya bhatta’’nti pitarā nimantito svātanāya bhikkhaṃ adhivāsetvā. Ettha ca thero pakatiyā ukkaṭṭhasapadānacāriko svātanāya bhikkhaṃ nāma nādhivāseti, mātu anuggahena pana adhivāseti. Mātu kirassa theraṃ anussaritvā anussaritvā mahāsoko uppajjati, rodaneneva dukkhī viya jātā, tasmā thero ‘‘sacāhaṃ taṃ apassitvā gamissāmi, hadayampissā phaleyyā’’ti anuggahena adhivāsesi. Paṇḍitā hi bhikkhū mātāpitūnaṃ ācariyupajjhāyānaṃ vā kātabbaṃ anuggahaṃ ajjhupekkhitvā dhutaṅgasuddhikā na bhavanti.
父亲把那些打扮得漂漂亮亮的女人打发走后,又吩咐尊者拉塔巴拉的前妻们说:“来吧,媳妇们,你们以前用什么装扮让善男子拉塔巴拉觉得可爱、称心,现在就照样装扮起来。”据说,第二天,父亲在自己家里让人堆起一大堆金银财宝,用草席盖住,又让人准备好精美的嚼食和啖食。到了吃饭时间通报之后,他来到已经坐在座位上的拉塔巴拉面前,恳求说:“拉塔巴拉,这些是你母亲的财产,另外还有你父亲的、你祖父的。亲爱的拉塔巴拉,你完全可以一边享用这些财富,一边做福德的事啊。来吧,亲爱的拉塔巴拉,放弃学戒,还俗回家,一边享用财富,一边做福德的事。”拉塔巴拉拒绝了。父亲于是想:“我要让他还俗。”接着又想:“现在他正在说法,肯定不会听我的话。”就起身离开,让人打开内宫的门,把那些女人打发过去,说:“这是你们的主人,去吧,不管用什么办法,都要设法把他抓住。”那些分成老、中、青三代的歌舞女子便围住了长老。长老就在她们身上生起了不净想。因此说:“他对那些打扮得漂漂亮亮的女人生起不净想之后……”
Alaṅkatapaṭiyatte itthijaneti pitarā uyyojite itthijane. Pitā kirassa dutiyadivase sakanivesane mahantaṃ hiraññasuvaṇṇassa puñjaṃ kārāpetvā kilañjehi paṭicchādāpetvā āyasmato raṭṭhapālassa purāṇadutiyikāyo ‘‘etha tumhe vadhū, yena alaṅkārena alaṅkatā pubbe raṭṭhapālassa kulaputtassa piyā hotha manāpā, tena alaṅkārena alaṅkarothā’’ti āṇāpetvā paṇītaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ paṭiyādāpetvā kāle ārocite āgantvā paññatte āsane nisinnaṃ ‘‘idaṃ te, raṭṭhapāla, mattikaṃ dhanaṃ, aññaṃ pettikaṃ, aññaṃ pitāmahaṃ; sakkā, tāta raṭṭhapāla, bhoge ca bhuñjituṃ, puññāni ca kātuṃ? Ehi tvaṃ, tāta raṭṭhapāla, sikkhaṃ paccakkhāya hīnāyāvattitvā bhoge ca bhuñjassu, puññāni ca karohī’’ti yācitvā tena paṭikkhipitvā dhamme desite ‘‘ahaṃ imaṃ uppabbājessāmī’’ti ānayiṃ, so ‘‘dāni me dhammakathaṃ kātuṃ āraddho, alaṃ me vacanaṃ na karissatī’’ti uṭṭhāya gantvā tassa orodhānaṃ dvāraṃ vivarāpetvā ‘‘ayaṃ vo sāmiko, gacchatha, yaṃ kiñci katvāna gaṇhituṃ vāyamathā’’ti uyyojesi. Tīsu vayesu ṭhitā nāṭakitthiyo theraṃ parivārayiṃsu. Tāsu ayaṃ asubhasaññaṃ uppādesi. Tena vuttaṃ – ‘‘alaṅkatapaṭiyatte itthijane asubhasaññaṃ uppādetvā’’ti.
站着宣说正法之后:
Ṭhitakovadhammaṃ desetvāti –
看这具精心装饰的色身,一座高高堆起的疮疱之躯;
这个身体多病,又充满种种思惟,对它来说,并没有恒常的安住。
看这装饰之形,缀以宝珠耳环;
白骨外裹皮,与衣共成美。
双脚涂着紫胶,脸上抹着香粉;
这些足以让愚人迷失,却不能让寻求彼岸的人迷失。
发结成八股之状,眼目涂以眼药;
此足以令愚人迷惑,却惑不了寻求彼岸者。
像眼药盒那样色彩斑斓,这具腐臭的身体却被装饰起来;
对愚人来说,这足以让他迷醉;对寻求彼岸的人,却不然。
“猎人布下陷阱,鹿却没有落入网中。
吃完诱饵我就走,任凭捕鹿的人哭喊。”
‘‘Passa cittakataṃ bimbaṃ, arukāyaṃ samussitaṃ; Āturaṃ bahusaṅkappaṃ, yassa natthi dhuvaṃ ṭhiti. ‘‘Passa cittakataṃ rūpaṃ, maṇinā kuṇḍalena ca; Aṭṭhiṃ tacena onaddhaṃ, saha vatthehi sobhati. ‘‘Alattakakatā pādā, mukhaṃ cuṇṇakamakkhitaṃ; Alaṃ bālassa mohāya, no ca pāragavesino. ‘‘Aṭṭhāpadakatā kesā, nettā añjanamakkhitā; Alaṃ bālassa mohāya, no ca pāragavesino. ‘‘Añjanīvaṇṇavā cittā, pūtikāyo alaṅkato; Alaṃ bālassa mohāya, no ca pāragavesino. ‘‘Odahi migavo pāsaṃ, nāsadā vāguraṃ migo; Bhutvā nivāpaṃ gacchāmi, kandante migabandhake’’ti. (ma. ni. 2.302; theragā. 769-774) –
用这些偈颂开示法义之后。
Imāhi gāthāhi dhammaṃ desetvā.
“腾空而起”是指跃入空中。可是,这位长老为什么从空中走呢?据说,他的父亲那位长者让人在七处门楼都装上门闩,还命令那些力士:“如果他要出去,就抓住他的手和脚,扒掉袈裟,让他换上在家人的衣服。”因此,长老心想:“这些人要是抓住像我这样的大漏尽者的手或脚,会造下恶业,但愿他们不要那样。”于是就从空中走了。Migacīra 是一座名叫“鹿园”的园林。“以四种衰败所庄严”,就是被老衰败、病衰败、财衰败、亲属衰败这四种衰败所装饰;这里的“衰败”意思是减损。剩下的内容在这里很容易理解。
Ākāsaṃuppatitvāti ākāsaṃ pakkhanditvā. Kasmā pana thero ākāsena gato? Pitā kirassa seṭṭhi sattasu dvārakoṭṭhakesu aggaḷāni dāpetvā malle āṇāpesi ‘‘sace nikkhamitvā gacchati, hatthapādesu naṃ gahetvā kāsāyāni haritvā gihivesaṃ gaṇhāpethā’’ti. Tasmā thero ‘‘ete mādisaṃ mahākhīṇāsavaṃ hatthe vā pāde vā gahetvā apuññaṃ pasaveyyuṃ, taṃ nesaṃ mā ahosī’’ti cintetvā ākāsena agamāsi. Migacīranti evaṃnāmakaṃ uyyānaṃ. Catupārijuññapaṭimaṇḍitanti jarāpārijuññaṃ, byādhipārijuññaṃ, bhogapārijuññaṃ, ñātipārijuññanti imehi catūhi pārijuññehi paṭimaṇḍitaṃ. Pārijuññanti ca parihānīti attho. Sesamettha suviññeyyameva.
军达那长老的故事
Kuṇḍadhānattheravatthu
211211. 在第三首偈颂里,“取筹”就是指拿筹的人。即使是在前往苏那巴兰答地方的时候,他也是最先拿筹的,这就是这里的关联。“六年间”是指在六年之内。“友爱”是指朋友之间的情谊。“有破坏者时”是指有人做分裂之事时。“属于丛林同类”是指从丛林附近而来,或者也可以这样读。“变成女性”是指变得像女性一样,意思是化作女人的形相。“长久随逐”是指长时间地跟随。“这么长的时间”是指这么一段时间。“来吧,朋友”是说“拿去吧,朋友”。“取其义”:取纳其实义,此也有其他读法;“生为衮达”:生为赌徒。
211. Tatiye salākaṃ gaṇhantīti salākagāhakā. Sunāparantajanapadaṃ gacchantepi paṭhamameva salākaṃ gaṇhīti sambandho. Chabbassantareti channaṃ vassānaṃ abbhantare. Mettīti mittabhāvo. Bhedake satīti bhedakaraṇe sati. Gumbasabhāgatoti gumbasamīpato, ayameva vā pāṭho. Itthī hutvāti itthī viya hutvā, manussitthivaṇṇaṃ māpetvāti attho. Dīgharattānugatoti dīghakālaṃ anubandho. Ettakaṃ addhānanti ettakaṃ kālaṃ. Handāvusoti gaṇhāvuso. Atthaṃ gahetvāti bhūtatthaṃ gahetvā, ayameva vā pāṭho. Koṇḍo jātoti dhutto jāto.
不要对任何人说粗恶的话,意思是不要对任何一个人说粗恶的言语。如果说了,别人也会照样回敬你,意思是如果你说别人戒行不好,他们也会用同样的话回敬你。因为带着争执的对话是苦的,意思是这种为了争胜、互相顶撞的言论本身就是苦。你也会遭到还击,意思是如果你用身体、棍棒等去打别人,同样的还击也会落到你自己头上。
Māvoca pharusaṃ kañcīti kañci ekapuggalaṃ pharusaṃ mā avoca. Vuttā paṭivadeyyu tanti tayā pare dussīlāti vuttā tampi tatheva paṭivadeyyuṃ. Dukkhā hi sārambhakathāti esā kāraṇuttarā yugaggāhakathā nāma dukkhā. Paṭidaṇḍā phuseyyu tanti kāyadaṇḍādīhi paraṃ paharantassa tādisāva paṭidaṇḍā tava matthake pateyyuṃ.
如果能使自己不动摇,就像一面被敲破的铜锣——把锣面边缘切掉,只留下平坦的一片摆在那里,这样的铜锣即使用手、脚或棍棒去打,也不会发出声音。如果你能变成这样,圆满这条修行道路,那么即使现在还没有真正证得涅槃,也可以说你已经得到了涅槃。这时,像“你戒行不好,我戒行好”这类想要压过别人的争胜话语,在你身上就不存在,也根本不会生起。所谓“因为烦恼染污”,是指以染污为因。
Sace neresi attānanti sace attānaṃ niccalaṃ kātuṃ sakkhissasi. Kaṃso upahato yathāti mukhavaṭṭiyaṃ chinditvā talamattaṃ katvā ṭhapitaṃ kaṃsatālaṃ viya. Tādisañhi hatthehi pādehi daṇḍena vā pahatampi saddaṃ na karoti. Esa pattosi nibbānanti sace evarūpo bhavituṃ sakkhissasi, imaṃ paṭipadaṃ pūrayamāno eso tvaṃ idāni appattopi nibbānaṃ pattosi nāma. Sārambho te na vijjatīti ‘‘evañca sati tvaṃ dussīlo, ahaṃ susīlo’’ti evamādiko uttarikaraṇavācālakkhaṇo sārambho te na vijjati, na bhavissatiyevāti attho. Parikkilesenāti saṃkilesahetunā.
旺吉萨长老的故事
Vaṅgīsattheravatthu
212在第四首偈颂里,“具足辩才”指的是辩才圆满的人。偈颂中说“他了知死……一切”——他能以一切方式清清楚楚地了知众生的死与结生;我因为他无所执著而称他为“无著”,因为他修行善巧达到究竟而称他为“善逝”,因为他自己觉悟了四圣谛而称他为“佛陀”“婆罗门”。偈颂中说“其趣向”——那些天神等都不知道他的趣向,我因为他诸漏已尽而称他为“漏尽者”,因为他远离烦恼而称他为“阿拉汉”“婆罗门”。
212. Catutthe sampannapaṭibhānānanti paripuṇṇapaṭibhānānaṃ. Cutiṃ yo vedi…pe… sabbasoti yo sattānaṃ cutiñca paṭisandhiñca sabbākārena pākaṭaṃ katvā jānāti, taṃ ahaṃ alagganatāya asattaṃ, paṭipattiyā suṭṭhu gatattā sugataṃ, catunnaṃ saccānaṃ sambuddhattā buddhaṃ brāhmaṇaṃ vadāmīti attho. Yassa gatinti yassete devādayo gatiṃ na jānanti, tamahaṃ āsavānaṃ khīṇatāya khīṇāsavaṃ, kilesehi ārakattā arahantaṃ brāhmaṇaṃ vadāmīti attho.
伍巴塞那·旺甘德之子长老的故事
Upasenavaṅgantaputtattheravatthu
213213. 第五首偈中,“一切令人净信者”指以一切方式让人生起净信的人。“为何你此”意思是:你这个是什么?“过于迅速”就是太快了。如果某人在那个生命状态中,不具备令道果生起的引发缘,佛陀们就说他是“空虚之人”,比如阿利塔和喇伦达义那样的人。即使有引发缘,但在那个时刻并没有生起道或果,也仍然说他们是“空虚之人”,比如檀尼耶长老那样的人。这个人也因为在那时刻没有道果,所以佛陀说他是“空虚之人”,意思是徒然无用的人。“为大众”是为了僧团大众。“以种种方法”是以种种原因。
213. Pañcame sabbapāsādikānanti sabbaso pasādaṃ janentānaṃ. Kintāyanti kiṃ te ayaṃ. Atilahunti atisīghaṃ. Yassa tasmiṃ attabhāve uppajjanārahānaṃ maggaphalānaṃ upanissayo natthi, taṃ buddhā ‘‘moghapuriso’’ti vadanti ariṭṭhalāḷudāyiādike viya. Upanissaye satipi tasmiṃ khaṇe magge vā phale vā asati ‘‘moghapurisā’’ti vadantiyeva dhaniyattherādike viya. Imassapi tasmiṃ khaṇe maggaphalānaṃ abhāvato ‘‘moghapurisā’’ti āha, tucchamanussāti attho. Bāhullāyāti parisabāhullāya. Anekapariyāyenāti anekakāraṇena.
“诸比丘,我想要……”据说,世尊在那半个月里没有见到任何可以教化的众生,所以才这样说。即便如此,按照惯例,说法还是应当进行。然而他心里这样想:“等我让出机会独自静处之后,比丘们会做出不合法的决议,伍巴塞那会把它破除;我会对他生起净信,从而允许比丘们来见我。这样一来,许多想见我的比丘就会受持头陀支,而我也因为他们舍弃了坐卧具等因缘,制定学处。”因此他这样说了。“尊者的”:指伍巴塞那长老。“比丘,这些粪扫衣令你满意吗?”这是在问:“比丘,你这些粪扫衣令你满意,是你凭自己的喜好和认可而取用的吗?”
“尊者,这些粪扫衣并不令我满意”:尊者,我不是凭自己的喜好和认可取用它们的;我取用它们,就像被人掐住脖子、被人打着头一样——他这样表明。“如律藏中所说”:这是指依据律藏而说的。
Icchāmahaṃ, bhikkhaveti bhagavā kira taṃ addhamāsaṃ na kañci bodhaneyyasattaṃ addasa, tasmā evamāha, evaṃ santepi tantivasena dhammadesanā kattabbā siyā. Yasmā panassa etadahosi – ‘‘mayi okāsaṃ kāretvā paṭisallīne bhikkhū adhammikaṃ katikavattaṃ karissanti, taṃ upaseno bhindissati, ahaṃ tassa pasīditvā bhikkhūnaṃ dassanaṃ anujānissāmi. Tato maṃ passitukāmā bahū bhikkhū dhutaṅgāni samādiyissanti, ahañca tehi ujjhitasanthatapaccayā sikkhāpadaṃ paññapessāmī’’ti, tasmā evamāha. Therassāti upasenattherassa. Manāpāni te bhikkhu paṃsukūlānīti ‘‘bhikkhu tava imāni paṃsukūlāni manāpāni attano ruciyā khantiyā gahitānī’’ti pucchati. Na kho me, bhante, manāpāni paṃsukūlānīti, bhante, na mayā attano ruciyā khantiyā gahitāni, galaggāhena viya matthakatāḷanena viya ca gāhito mayāti dasseti. Pāḷiyaṃ āgatamevāti vinayapāḷiṃ sandhāya vadati.
达巴长老的故事
Dabbattheravatthu
214第六节。“在十八座大精舍”指坐落在王舍城四周的十八座大精舍。“近住时期”指临近分娩的时期,也指接近雨安居的时候。“前往静处”指到隐蔽之处独处。长老想为僧团服务而付出身体,便这样思惟——据说,长老看到自己应做的事已经做完,就想:“我维持这个身体,它就像立在风口上的灯,处在无常面前,不久就会熄灭。在它还没熄灭之前,我何不为僧团做点服务呢?”他这样思惟、这样反复考虑:“在边地有许多善男子,还没见到世尊就出家了。他们为了‘要见世尊并礼敬世尊’,从远方而来。其中有些人没有足够的住所,就在石板地上铺设卧具。我如今能以自身的神力,随那些善男子的意愿,变化出楼阁住所、半瑜伽等以及床座敷具布施给他们吗?第二天,这里有些人极为疲惫,他们出于恭敬,站在比丘们面前,连饭食也不让人指定。而我却能为他们指定饭食。”他这样反复考虑:“我何不为僧团安排住所,并指定饭食呢?”“同类的同类”指依经师等功德而同类,不是依朋友交情而同类。长老把所有的经师聚集起来,聚集起来后,为他们安排与各自相应的住所。对于持律者、论师、业处者、多行头陀支者等,也是同样的方法。因此,在巴利文中(《巴帝摩卡》380)说:“这些比丘是经师,他为他们安排同一处的住所”等等。
214. Chaṭṭhe aṭṭhārasasu mahāvihāresūti rājagahassa samantato ṭhitesu aṭṭhārasasu mahāvihāresu. Upavijaññāti āsannapasūtikālā. Rahogatoti rahasi gato. Saṅghassa veyyāvaccakaraṇe kāyaṃ yojetukāmo cintesīti thero kira attano katakiccabhāvaṃ disvā ‘‘ahaṃ imaṃ sarīraṃ dhāremi, tañca kho vātamukhe ṭhitapadīpo viya aniccatāmukhe ṭhitaṃ nacirasseva nibbāyanadhammaṃ yāva na nibbāyati, tāva kiṃ nu kho ahaṃ saṅghassa veyyāvaccaṃ kareyya’’nti cintento iti paṭisañcikkhati ‘‘tiroraṭṭhesu bahū kulaputtā bhagavantaṃ adisvāva pabbajanti, te ‘bhagavantaṃ passissāma ceva vandissāmā’ti ca dūratopi āgacchanti, tatra yesaṃ senāsanaṃ nappahoti, te silāpattakepi seyyaṃ kappenti. Pahomi kho panāhaṃ attano ānubhāvena tesaṃ tesaṃ kulaputtānaṃ icchāvasena pāsādavihāraaḍḍhayogādīni mañcapīṭhattharaṇāni nimminitvā dātuṃ? Punadivase cettha ekacce ativiya kilantarūpā honti, te gāravena bhikkhūnaṃ purato ṭhatvā bhattānipi na uddisāpenti, ahaṃ kho pana tesaṃ bhattānipi uddisituṃ pahomī’’ti. Iti paṭisañcikkhanto ‘‘yaṃnūnāhaṃ saṅghassa senāsanañca paññapeyyaṃ, bhattāni ca uddiseyya’’nti cintesi. Sabhāgasabhāgānanti suttantikādiguṇavasena sabhāgānaṃ, na mittasanthavavasena. Thero hi yāvatikā suttantikā honti, te uccinitvā uccinitvā ekato tesaṃ anurūpameva senāsanaṃ paññapeti. Venayikābhidhammikakammaṭṭhānikakāyadaḷhibahulesupi eseva nayo. Teneva pāḷiyaṃ (pārā. 380) vuttaṃ – ‘‘yete bhikkhū suttantikā, tesaṃ ekajjhaṃ senāsanaṃ paññapetī’’tiādi.
手指燃烧时:他进入火遍第四禅,出定后,用神通智决意让手指燃烧,于是就以那由火界等至所生的火焰网,使手指燃烧起来。至于“这是床”等话:当长老们说“这是床”等时,那些化现出来的人也各自在自己所在的地方说“这是床”等。这正是被化现者的本性。
Aṅguliyā jalamānāyāti tejokasiṇacatutthajjhānaṃ samāpajjitvā vuṭṭhāya abhiññāñāṇena aṅgulijalanaṃ adhiṭṭhahitvā teneva tejodhātusamāpattijanitena aggijālena aṅguliyā jalamānāya. Ayaṃ mañcotiādīsu pana there ‘‘ayaṃ mañco’’tiādiṃ vadante nimmitāpi attano attano gataṭṭhāne ‘‘ayaṃ mañco’’tiādiṃ vadanti. Ayañhi nimmitānaṃ dhammatā.
“一个人说话时,所有化现出来的也都跟着说话;
当一个人静坐沉默时,他们全都变得沉默。”
‘‘Ekasmiṃ bhāsamānasmiṃ, sabbe bhāsanti nimmitā; Ekasmiṃ tuṇhimāsine, sabbe tuṇhī bhavanti te’’ti. (dī. ni. 2.286);
如果某座精舍里床、椅等用具不够,他就在那里用自己的神通力把它们变出来,所以不能说那些化现出来的东西是没有实体的,因为床、椅等在所有地方都确实存在。他又把去往所有精舍的道路都决意成同样大小。不过要知道,由于各处规约的格式等各不相同,他在每座精舍里分别让人宣说各自的规约。因为对化现者不加限定时,经里说的“一人在说话时……”等就是他们的自然状态。也就是说,那些在容貌、年龄、身体各部分、用具、动作等方面不加限定而化现出来的人,因为没有被限定,就和有神通的人完全一样。无论行住坐卧,无论说话还是沉默,有神通的人做什么,他们就做什么。但如果他想化现出种种不同的样子——有的年少,有的中年,有的年老,有的长发,有的半剃头,有的头发参差不齐,有的穿半件红袈裟,有的穿黄袈裟,有的在诵经、说法、唱偈、提问、回答、染衣、煮染料、缝衣、洗衣等等——或者想化现出其他种种不同的样子,他就从根本禅出定,作意“这么多比丘是年少的”等等,然后再入定,出定后加以决意;一旦决意心生起,他们就会完全按照他所希望的样子出现。然后他回到自己住的地方,和那些人一起谈论各地的事情,并不坐下,就直接回到自己的住处——竹林精舍。这里说的“经”是指律藏经。
Yasmiṃ pana vihāre mañcapīṭhādīni na paripūrenti, tattha attano ānubhāvena pūrenti, tena nimmitānaṃ avatthukaṃ vacanaṃ na hoti sabbattha mañcapīṭhādīnaṃ sabbhāvato. Sabbavihāresu ca gamanamagge samappamāṇe katvā adhiṭṭhāti. Katikasaṇṭhānādīnaṃ pana nānappakārattā tasmiṃ tasmiṃ vihāre katikavattāni visuṃ visuṃ kathāpetīti veditabbaṃ. Aniyametvā nimmitānañhi ‘‘ekasmiṃ bhāsamānasmi’’ntiādidhammatā vuttā. Tathā hi ye vaṇṇavayasarīrāvayavaparikkhārakiriyāvisesādīhi niyamaṃ akatvā nimmitā honti, te aniyametvā nimmitattā iddhimatā sadisāva honti. Ṭhānanisajjādīsu bhāsitatuṇhībhāvādīsu vā yaṃ yaṃ iddhimā karoti, taṃ tadeva karonti. Sace pana nānappakāre kātukāmo hoti, keci paṭhamavaye, keci majjhimavaye, keci pacchimavaye, tathā dīghakese upaḍḍhamuṇḍe missakakese upaḍḍharattacīvare paṇḍukacīvare, padabhāṇadhammakathāsarabhaññapañhapucchanapañhavissajjanarajanapacanacīvarasibbanadhovanādīni karonte, aparepi vā nānappakāre kātukāmo hoti, tena pādakajjhānato vuṭṭhāya ‘‘ettakā bhikkhū paṭhamavayā hontū’’tiādinā nayena parikammaṃ katvā puna samāpajjitvā vuṭṭhāya adhiṭṭhite adhiṭṭhānacittena saddhiṃ icchiticchitappakārāyeva honti. Puna attano vasanaṭṭhānameva āgacchatīti tehi saddhiṃ janapadakathaṃ kathento anisīditvā attano vasanaṭṭhānaṃ veḷuvanameva paccāgacchati. Pāḷiyanti vinayapāḷiyaṃ.
毕林达·瓦恰长老的故事
Pilindavacchattheravatthu
215215. 在第七首偈颂中,“piyānaṃ”指应当被爱的人。“manāpānaṃ”指能让人心生欢喜的人。而“毕陵达”是他的族姓,“瓦恰”是他的名字。这里也有相反的说法:“毕陵达是名,瓦恰是族姓。”正因如此,阿阇梨护法长老在《长老偈注》中说:“他们给他取名为毕陵达,以瓦恰为族姓,因此他后来被称为毕林达·瓦恰。”“Saṃsandetvā”的意思是合在一起。
215. Sattame piyānanti piyāyitabbānaṃ. Manāpānanti manavaḍḍhanakānaṃ. Pilindoti panassa gottaṃ, vacchoti nāmanti ettha vuttavipariyāyenapi vadanti ‘‘pilindoti nāmaṃ, vacchoti gotta’’nti. Teneva ācariyadhammapālattherena theragāthāsaṃvaṇṇanāya (theragā. aṭṭha. 1.8 pilindavacchattheragāthāvaṇṇanā) vuttaṃ – ‘‘pilindotissa nāmaṃ akaṃsu, vacchoti pana gottaṃ. Tena so aparabhāge pilindavacchoti paññāyitthā’’ti. Saṃsandetvāti ekato katvā.
“听闻导师说法后,生起信心而出家”这一句,是依照增支部诵者的传述方式说的。不过另一些诵者这样说:在我们的世尊还没有出世的时候,他出生在舍卫城一个婆罗门家里,名叫毕林达·瓦恰。因为对轮回深怀厌惧,他就出家做了游方行者,修成了叫做“小犍陀罗”的明咒,能飞行空中,也能知道别人心里想什么,住在王舍城,得到了最高的利养和恭敬。后来,我们的世尊成佛之后,逐渐游行到了王舍城。从那时起,靠着佛的威神力,他那个明咒就不灵了,也办不成事了。他就想:“我曾听师长们说,凡是有人持大犍陀罗明咒的地方,小犍陀罗明咒就不成就。自从沙门乔达摩来了以后,我的明咒就不灵了,沙门乔达摩一定懂得大犍陀罗明咒。我何不去亲近他,在他那里学这个明咒呢?”于是他就来到世尊面前,这样说:“大沙门,我想在您这里学一个明咒,请给我这个机会。”世尊说:“那就出家吧。”他以为“出家就是学明咒的准备”,就出家了。“Paravambhanavasenāti”的意思是,以贬低他人为方式。
Satthu dhammadesanaṃ sutvā paṭiladdhasaddho pabbajitvāti idaṃ aṅguttarabhāṇakānaṃ kathāmaggena vuttaṃ. Apare pana bhaṇanti – anuppanneyeva amhākaṃ bhagavati sāvatthiyaṃ brāhmaṇagehe nibbattitvā pilindavacchoti paññāto saṃsāre saṃvegabahulatāya paribbājakapabbajjaṃ pabbajitvā cūḷagandhāraṃ nāma vijjaṃ sādhetvā ākāsacārī paracittavidū ca hutvā rājagahe lābhaggayasaggappatto paṭivasati. Atha yadā amhākaṃ bhagavā abhisambuddho hutvā anukkamena rājagahaṃ upagato, tato paṭṭhāya buddhānubhāvena tassa sā vijjā na sampajjati, atthakiccaṃ na sādheti. So cintesi – ‘‘sutaṃ kho pana metaṃ ‘ācariyapācariyānaṃ bhāsamānānaṃ yattha mahāgandhāravijjā dharati, tattha cūḷagandhāravijjā na sampajjatī’ti. Samaṇassa pana gotamassa āgatakālato paṭṭhāya nāyaṃ mama vijjā sampajjati, nissaṃsayaṃ samaṇo gotamo mahāgandhāravijjaṃ jānāti, yannūnāhaṃ taṃ payirupāsitvā tassa santike vijjaṃ pariyāpuṇeyya’’nti. So bhagavantaṃ upasaṅkamitvā etadavoca – ‘‘ahaṃ, mahāsamaṇa, tava santike ekaṃ vijjaṃ pariyāpuṇitukāmo, okāsaṃ me karohī’’ti. Bhagavā ‘‘tena hi pabbajā’’ti āha. So ‘‘vijjāya parikammaṃ pabbajjā’’ti maññamāno pabbajīti. Paravambhanavasenāti paresaṃ garahanavasena.
“不粗涩”就是不粗糙刺人。“使人明了”就是能让人明白其中的意义。“真实”就是符合事实。“不令执著”的意思是:不用那种以激怒的方式使别人黏着的话去黏着对方;漏已尽的人根本不会说那样的话,因此我说他是婆罗门,称他为婆罗门——这就是这里的意思。
Akakkasanti apharusaṃ. Viññāpaninti atthaviññāpaniṃ. Saccanti bhūtatthaṃ. Nābhisajeti yāya girāya aññaṃ kujjhāpanavasena na lagāpeyya, khīṇāsavo nāma evarūpameva giraṃ na bhāseyya, tasmā tamahaṃ brūmi brāhmaṇaṃ vadāmīti attho.
审察之后,就是反复随观。快速行进,就是飞快地走。
Anuvicinitvāti anuvicāretvā. Caṇḍikataṃ gacchantanti sīghagatiyā gacchantaṃ.
巴希亚达鲁茨利亚长老的故事
Bāhiyadārucīriyattheravatthu
216第八个偈颂里说的“只用一个晚上就赶到了”,意思是靠天神的威力赶到的。也有人说是“靠佛陀的威力”。他这样到了之后,走进精舍,看见很多比丘已经吃完早饭,正在露天经行,为了消除身体的疲乏,就问:“导师现在在哪里?”比丘们说:“世尊进舍卫城乞食去了。”然后问他:“你又是从哪里来的?”他说:“我从首波羅来。”
“什么时候出发的?”
“昨天傍晚出发的。”
“你从那么远来,先洗洗脚,涂点油,稍微休息一下,等世尊回来就能见到了。”他说:“尊者,我不知道世尊或者我自己什么时候会有生命危险。我整夜赶路,一百二十由旬的路程,中途没有停下,也没有坐下。等我见过世尊之后再休息。”说完,他急匆匆地进了舍卫城,看见世尊正以无可比拟的佛陀威仪在乞食,心想:“过了这么久,我终于见到正自觉者了!”从看见世尊的那一刻起,他就弯着身子往前走,在街道中间就五体投地礼拜,紧紧抱住世尊的脚踝,这样说道:“请世尊为我说法,尊者!请善逝为我说法,这对我来说,将带来长久的利益和安乐。”
216. Aṭṭhame ekarattivāsena gantvāti devatānubhāvena gantvā. ‘‘Buddhānubhāvenā’’tipi vadanti. Evaṃ gato ca vihāraṃ pavisitvā sambahule bhikkhū bhuttapātarāse kāyālasiyavimocanatthāya abbhokāse caṅkamante disvā ‘‘kahaṃ etarahi satthā’’ti pucchi. Bhikkhū ‘‘sāvatthiyaṃ piṇḍāya paviṭṭho’’ti vatvā taṃ pucchiṃsu – ‘‘tvaṃ pana kuto āgato’’ti? Suppārakā āgatomhīti. Kadā nikkhantosīti? Hiyyo sāyaṃ nikkhantomhīti. Dūrato āgato, tava pāde dhovitvā telena makkhetvā thokaṃ vissamāhi, āgatakāle satthāraṃ dakkhissatīti. Ahaṃ, bhante, satthu vā attano vā jīvitantarāyaṃ na jānāmi, ekarattenevamhi katthaci aṭṭhatvā anisīditvā vīsayojanasatikaṃ maggaṃ āgato, satthāraṃ passitvāva vissamissāmīti. So evaṃ vatvā taramānarūpo sāvatthiṃ pavisitvā bhagavantaṃ anopamāya buddhasiriyā piṇḍāya carantaṃ disvā ‘‘cirassaṃ vata me diṭṭho sammāsambuddho’’ti diṭṭhaṭṭhānato paṭṭhāya oṇatasarīro gantvā antaravīthiyameva pañcapatiṭṭhitena vanditvā gopphakesu daḷhaṃ gahetvā evamāha – ‘‘desetu me, bhante, bhagavā dhammaṃ, desetu me sugato dhammaṃ, yaṃ mamassa dīgharattaṃ hitāya sukhāyā’’ti.
这时,导师拒绝他说:“巴希亚,现在还不是时候,我已经进村乞食了。”巴希亚听了这话,说:“尊者,在轮回中流转的人,从来不曾得到过一口食物。我不知道您或我会有什么生命危险,请为我说法。”导师第二次还是拒绝了。据说导师心里这样想:“这个人从见到我的那一刻起,整个身体就一直被喜悦遍满,没有间断。如果凭着强烈的喜悦冲动来听法,他反而无法通达。先让他保持中舍心吧。而且他一夜之间走了一百二十由旬的路,疲劳也很强烈,这也暂且让它平息下来吧。”因此,导师两次拒绝后,在第三次被请求时,就站在街道中间,以“因此,巴希亚,你应当这样学:于所见唯见而已”等(《自说》10)的方式为他说法。导师为了概括这个义理而显示“导师已进村乞食”等语。其中,“在村中”即在街道中间。
Atha naṃ satthā ‘‘akālo kho tāva, bāhiya, antaragharaṃ paviṭṭhomhi piṇḍāyā’’ti paṭikkhipi . Taṃ sutvā bāhiyo, ‘‘bhante, saṃsāre saṃsarantena kabaḷīkārāhāro na no laddhapubbo, tumhākaṃ vā mayhaṃ vā jīvitantarāyaṃ na jānāmi, desetha me dhamma’’nti. Satthā dutiyampi paṭikkhipiyeva. Evaṃ kirassa ahosi ‘‘imassa maṃ diṭṭhakālato paṭṭhāya sakalasarīraṃ pītiyā nirantaraṃ ajjhotthaṭaṃ hoti, balavapītivegena dhammaṃ sutvāpi na sakkhissati paṭivijjhituṃ, majjhattupekkhā tāva tiṭṭhatu, ekaratteneva vīsayojanasataṃ maggaṃ āgatattā darathopissa balavā, sopi tāva paṭippassambhatū’’ti. Tasmā dvikkhattuṃ paṭikkhipitvā tatiyaṃ yācito antaravīthiyaṃ ṭhitova ‘‘tasmātiha te, bāhiya, evaṃ sikkhitabbaṃ diṭṭhe diṭṭhamattaṃ bhavissatī’’tiādinā (udā. 10) nayena dhammaṃ deseti. Imamatthaṃ saṃkhipitvā dassento ‘‘satthāraṃ piṇḍāya paviṭṭha’’ntiādimāha. Tattha antaraghareti antaravīthiyaṃ.
因为衣钵不齐全,所以去寻找衣钵。据说他修了兩万年的沙门法,心里一直想:“比丘得到自己的资具之后,不该再去看别人,应该自己受用。”所以他从不用钵或衣去帮助任何一位比丘。佛陀知道他不会生起神通所变的衣钵,就没有用“善来比丘”的方式让他出家。当他立刻请求出家时,佛陀问他:“你的衣钵齐全了吗?”他回答:“不齐全。”佛陀就说:“那你去找衣钵吧。”说完就离开了。于是他为了寻找衣钵,从垃圾堆里捡拾碎布片。
Aparipuṇṇapattacīvaratāya pattacīvaraṃ pariyesantoti so kira vīsativassasahassāni samaṇadhammaṃ karonto ‘‘bhikkhunā nāma attano paccaye labhitvā aññaṃ anoloketvā sayameva bhuñjituṃ vaṭṭatī’’ti ekabhikkhussapi pattena vā cīvarena vā saṅgahaṃ nākāsi. Tenassa ‘‘iddhimayapattacīvaraṃ na uppajjissatī’’ti ñatvā ehibhikkhubhāvena pabbajjaṃ na adāsi. Tāvadeva ca pabbajjaṃ yācito ‘‘paripuṇṇaṃ te pattacīvara’’nti pucchitvā ‘‘aparipuṇṇa’’nti vutte ‘‘tena hi pattacīvaraṃ pariyesāhī’’ti vatvā pakkāmi. Tasmā so pattacīvaraṃ pariyesanto saṅkāraṭṭhānato coḷakhaṇḍāni saṃkaḍḍhati.
“一千”也是一种限定数量的说法。如果偈颂按一千、两千这样来划分,而它们又夹杂着无意义的词句,被那些宣扬虚空之色、山林之形等、不能显示涅槃、没有意义的人用无意义的词句编成,那么数量越多,就越低劣——这就是这段话的意思。“一个偈颂的句子更殊胜”的意思是:像“不放逸是不死之道……放逸如同死亡”(《法句》21)这样的偈颂,哪怕只有一个偈颂,也更殊胜——这就是这段话的意思。
Sahassamapīti paricchedavacanaṃ. Ekasahassaṃ dvesahassānīti evaṃ sahassena ce paricchinnā gāthā honti, tā ca anatthapadasaṃhitā ākāsavaṇṇapabbatavaṇṇādīni pakāsakehi anibbānadīpakehi anatthakehi padehi saṃhitā yāva bahukā honti, tāva pāpikā evāti attho . Ekaṃ gāthāpadaṃ seyyoti ‘‘appamādo amatapadaṃ…pe… yathā matā’’ti (dha. pa. 21) evarūpā ekagāthāpi seyyoti attho.
童子·咖沙巴长老的故事
Kumārakassapattheravatthu
217第九个偈颂里说的“在整整一佛的间隔中享受福报”,意思是:因为他已在声闻菩提上得到决定,所积的福德资粮又特别殊胜,所以不会堕入恶趣,而是在整整一佛的间隔期间,在天界和人间享受种种福报。说了“生于某良家女子胎中”之后,为了从头说明他出生的情形,于是讲了“那位女子……”等内容。其中“那位女子”指的是那位良家女子。“Ca”这个字表示区别,用来点出所要区别的地方。“夫家”就是丈夫的家。“胎相”就是怀孕的征象。虽然毗舍佉也属于舍卫城的族姓,但为了表明她是其中最主要的一位,所以说了“毗舍佉也……”等话,就像说“婆罗门们来了,婆私咤也来了”一样。应连结为:因世尊如是取名之故。因为王子在世间被称为“童子”,而这个孩子是国王的养子,所以说了“国王……他们知道了”等话。
217. Navame ekaṃ buddhantaraṃ sampattiṃ anubhavamānoti sāvakabodhiyā niyatatāya puññasambhārassa ca sātisayattā vinipātaṃ agantvā ekaṃ buddhantaraṃ devesu ca manussesu ca sampattiṃ anubhavamāno. ‘‘Ekissā kuladārikāya kucchimhi uppanno’’ti vatvā tamevassa uppannabhāvaṃ mūlato paṭṭhāya dassetuṃ – ‘‘sā cā’’tiādi vuttaṃ. Tattha sāti kuladārikā. Ca-saddo byatirekattho. Tena vuccamānaṃ visesaṃ jotayati. Kulagharanti patikulagehaṃ. Gabbhanimittanti gabbhassa saṇṭhitabhāvaviggahaṃ. Satipi visākhāya sāvatthivāsikulapariyāpannatte tassā tattha padhānabhāvadassanatthaṃ ‘‘visākhañcā’’tiādi vuttaṃ yathā ‘‘brāhmaṇā āgatā, vāsiṭṭhopi āgato’’ti. Bhagavatā evaṃ gahitanāmattāti yojanā. Yasmā rājaputtā loke ‘‘kumārā’’ti voharīyanti, ayañca rañño kittimaputto, tasmā āha – ‘‘rañño…pe… sañjāniṃsū’’ti.
“准备十五个问题”:这是依据《蚁丘经》里所说的——比如“比丘,比丘,这个蚁丘夜里冒烟,白天燃烧”等等——按照经中来的方式,准备好了十五个问题。“帕耶西王”:就是那位持有“没有他世,没有化生有情,没有善行恶行的果报”这种见解的帕耶西王。据说这位国王当时还没有举行灌顶登基,住在憍萨罗国的波斯匿王赐给他的实塔城里,生起了这种邪见。“用十五个问题来装点”:就是用“王族啊,你怎么看?这些日月,是属于这个世界还是他世?他们是天神还是人?”等十五个问题来修饰、充实它。“经”:指的是《帕耶西经》。
Pañcadasa pañhe abhisaṅkharitvāti ‘‘bhikkhu, bhikkhu, ayaṃ vammiko rattiṃ dhūpāyati, divā pajjalatī’’tiādinā vammikasutte (ma. ni. 1.249) āgatanayena pañcadasa pañhe abhisaṅkharitvā. Pāyāsiraññoti ‘‘natthi paraloko, natthi sattā opapātikā, natthi sukatadukkaṭānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipāko’’ti (dī. ni. 2.410, 412) evaṃladdhikassa pāyāsirājassa. Rājā hi tadā anabhisitto hutvā pasenadinā kosalena dinnasetabyanagaraṃ ajjhāvasanto imaṃ diṭṭhiṃ gaṇhi. Pañcadasahi pañhehi paṭimaṇḍetvāti ‘‘taṃ kiṃ maññasi, rājañña, ime candimasūriyā imasmiṃ vā loke parasmiṃ vā devā vā te manussā’’ti evamādīhi (dī. ni. 2.411) pañcadasahi pañhehi paṭimaṇḍitaṃ katvā. Suttanteti pāyāsisuttante (dī. ni. 2.406 ādayo).
玛哈果提咖长老的故事
Mahākoṭṭhikattheravatthu
218第十,这一篇本身意思就很清楚。
218. Dasamaṃ uttānatthameva.